Am Pfahle - Bifrost

Wenn das Feuer ohne Gnade deine Hülle verbrennt

Wenn das Feuer voller Inbrunst dir das Fleisch versengt

Wenn das Feuer das so lang Schutz für dich barg

Deinen Tod durch seine Kraft bringen vermag

Dann fragst du dich, war es den wirklich wert?

Hätte Feigheit sich diesmal nicht besser bewährt?

Hätt' betteln um Gnade und feiger Verrat

Dir das Schicksal im tödlichen Feuer erspart?

Doch als die Prister auf zum Scheiterhaufen blicken

Dich zur Reinigung der Seele durch das Feuer schicken

Weißt du, hättest du dich Irren zugewandt

Wärst du ohne jeden Zweifel innerlich verbrannt !

Nein — Wir werden nicht untergehen !

Nein — Wir werden diesem Wahnsinn widerstehen !

Wir beten nicht zu eurem Gott

Eure Pfaffen säen Furcht doch verdienen nur Spott !

Nein — Wir werden nicht untergehen !

Nein — Wir werden diesem Wahnsinn widerstehen !

Bevor die Knebel der Kirche wir tragen

Werden wir uns durch das Feuer wagen !

Wenn dein Körper von den Flammen nun zur Gänze verzehrt

Sich freudig Erregung in den Pfaffen mehrt

Und ein widerliches Grinsenzeichnet ihr Gesicht

Denn Gottes Gnade ist für diese Ketzer nicht

Vater im Himmel, bist du stolz auf uns?

Wie wir schamlos morden, in deiner Gunst?

Wir morden und richten wie’s uns grad gefällt

Als selbsternannte Herrscher dieser kranken Welt !

Und während sie sich noch an ihren Taten freuen

Bricht über sie die Meute herein

Nicht gewillt sich noch länger unterdrücken zu lassen

Regt sich der Wille der mundtoten Massen

Die Pfaffen werden alle in die Kirche gedrängt

Von der Meute an dem höchsten Balken aufgehängt

Und während einer nach dem anderen elend verreckt

Wird das Gotteshaus in Brand gesteckt !

Nur durch dein Opfer sahen sie ein

Du könntest auch ihr Messias sein !

Denn du starbst, wie man auch von ihm erzählt

Durch den Hass der Menschen zum Tode erwählt

Wanneer het vuur zonder genade je schelp verbrandt

Wanneer het vuur je vlees verschroeit met vurigheid

Als het vuur je zo lang bescherming bood

kan je dood brengen door zijn kracht

Dan vraag je jezelf af: was het het echt waard?

Zou lafheid deze keer niet beter zijn gebleken?

Zou smeken om genade en laf verraad

Heb je je lot gered in dodelijk vuur?

Maar als de priesters naar de brandstapel kijken

Stuur je door het vuur om de ziel te reinigen

Weet je, je zou tot gekken zijn geworden

Zonder twijfel zou je van binnen verbrand zijn!

Nee - we zullen niet omkomen!

Nee - We zullen deze waanzin weerstaan!

Wij bidden niet tot uw God

Uw priesters zaaien angst, maar verdienen alleen maar spot!

Nee - we zullen niet omkomen!

Nee - We zullen deze waanzin weerstaan!

Voordat we de grappen van de kerk dragen

Zullen we ons door het vuur wagen!

Wanneer je lichaam nu volledig wordt verteerd door de vlammen

De vreugdevolle opwinding neemt toe bij de priesters

En een walgelijke grijns tekent haar gezicht

Want Gods barmhartigheid is niet voor deze ketters

Hemelse Vader, bent u trots op ons?

Hoe we schaamteloos moorden, in jouw voordeel?

We doden en oordelen zoals we willen

Als zelfbenoemde heersers van deze zieke wereld!

En terwijl ze zich nog steeds verheugen in hun daden

Het peloton daalt op hen neer

Niet bereid om langer onderdrukt te worden

De wil van de mondige massa roert zich

De priesters worden allemaal de kerk in geduwd

Opgehangen door de verpakking van de hoogste balk

En terwijl de een na de ander ellendig sterft

Wordt de kerk in brand gestoken?

Alleen door jouw opoffering zagen ze

Je zou ook hun Messias kunnen zijn!

Omdat je stierf, zoals ze over hem zeggen

Uitverkoren om te sterven door de haat van mannen