Go - Bethesda

Lure of your song, the crackling guns, the choirs rise and fall.

It’s beckoning to me, «Shirk my burdensome biology.»

So child, draw near.

These tilting tones will calm your greatest fears,

and you’re gone, spirited on.

But when the cold gets blowing,

whose shivering arms will wrap you up?

Or when your feet do wander,

whose trembling hands will straight your walk?

Wrong idea exchanging our love for some sense of peace.

For twelve long years still searching for you, you searching for me?

Will you go?

I’m coming home.

My heart’s large black hole,

it’s grown in hopes its magnetism pulls and swallows the sea whose arms have

pushed your island far from me.

Dear child, draw near.

This distant haunting focuses my fears that you’re gone, moving on.

What if the leaves start falling?

What if the colors drown us out?

And all the lines are blurring a vintage photograph forgot?

Wrong idea exchanging our love for some sense of peace.

For twelve long years still searching for you,

you searching for me?

Will you go?

I’m coming home.

Let the weight of your soul lift you up,

gilded in gold’s not enough.

Longing still pulls saying,

«Go, if you’re looking for it.

Go, find what you need.

Go, ‘cross the greatest ocean.

Go, carry thoughts of me.

Go, if you’re looking for it.

Go, find what you need.

Go, ‘cross the greatest ocean.

Go!»

Go!

Oh loneliness, your grip is free.

Aantrekkingskracht van je lied, de knetterende kanonnen, de koren stijgen en dalen.

Het wenkt me: "Onttrek mijn lastige biologie."

Dus kind, kom dichterbij.

Deze kantelende tonen zullen je grootste angsten kalmeren,

en je bent weg, opgewekt verder.

Maar als de kou begint te waaien,

wiens bibberende armen je zullen omhullen?

Of als je voeten dwalen,

Wiens bevende handen zullen uw gang rechtzetten?

Verkeerd idee om onze liefde in te ruilen voor een gevoel van vrede.

Al twaalf lange jaren nog steeds op zoek naar jou, zoek je naar mij?

Zal je gaan?

Ik kom naar huis.

Het grote zwarte gat van mijn hart,

het is gegroeid in de hoop dat zijn magnetisme de zee trekt en opslokt wiens armen dat hebben

duwde je eiland ver van mij vandaan.

Lief kind, kom dichterbij.

Deze verre achtervolging concentreert mijn angst dat je weg bent, verder gaat.

Wat als de bladeren beginnen te vallen?

Wat als de kleuren ons overstemmen?

En alle lijnen vervagen een vintage foto vergeten?

Verkeerd idee om onze liefde in te ruilen voor een gevoel van vrede.

Al twaalf lange jaren nog steeds op zoek naar jou,

zoek je mij?

Zal je gaan?

Ik kom naar huis.

Laat het gewicht van je ziel je optillen,

verguld in goud is niet genoeg.

Verlangen trekt nog steeds aan door te zeggen:

«Ga, als je ernaar op zoek bent.

Ga, zoek wat je nodig hebt.

Ga, steek de grootste oceaan over.

Ga, draag gedachten aan mij.

Ga, als je ernaar op zoek bent.

Ga, zoek wat je nodig hebt.

Ga, steek de grootste oceaan over.

Gaan!"

Gaan!

Oh eenzaamheid, je greep is vrij.