Bûcherons -

Les bcherons sont entrs dans la fort

Les bcherons sont de plus en plus laids

Avec leurs barbes longues de 4 mtres

Et leurs haches qui fendent les chnes

Leurs chaussures crasent les plantes

Et dans les arbres dtruits ils dansent

A grands coups de trononneuse

Ils atrophient la nature pieuse

Les bcherons sont entrs dans la fort

Les bcherons sont de plus en plus laids

Mais il est arriv qu’un jour il n’y avait plus d’arbres

Tout n’tait que tristesse et dsordre

Les bcherons ont beaucoup souffert ce jour-l

Il n’y avait plus rien abattre

Dans un village perdu prs des marais noirs

Les bcherons sont entrs

Avec leurs bottes aux pieds et le matriel us Dans ce village perdu il y avait un abattoir

Les bcherons ont prt leurs mains, leur force, leur courage

Pour abattre les boeufs, les veaux et les porcs,

Pour en faire de la viande

C’est ainsi que les bcherons reprirent courage,

En trononnant les btes…

Il est arriv qu’un jour dans ce village perdu

Il n’y avait plus de btes pour faire de la viande

Les bcherons ont beaucoup souffert ce jour-l

Ils sont partis voir les gens de ce village loign

Avec leurs bottes aux pieds et le matriel us Mme pas de coups de sabre

N’arrteront leur marche

Les bcherons sont entrs dans la chambre de ma mre

Dans la chambre de mon frre

Ils hachrent mon pre jusqu’l’aube

Puis ils partirent vers une autre fort

Et si un jour vous rencontrez un bcheron

Rappellez-vous qu’ils ont massacr mes enfants,

Qu’ils sont assoiffs de sang

Qu’ils cachent derrire leurs barbes de futurs horribles carnages,

Futurs horribles carnages, futurs horribles carnages

Mme pas les coups de sabre

N’arrteront leur marche

De houthakkers zijn het bos ingegaan

Houthakkers worden steeds lelijker

Met hun 4 meter lange baarden

En hun bijlen die de eiken splijten

Hun schoenen verpletteren de planten

En in de vernietigde bomen dansen ze

Met grote kettingzaagslagen

Ze atrofiëren de vrome natuur

De houthakkers zijn het bos ingegaan

Houthakkers worden steeds lelijker

Maar het gebeurde dat er op een dag geen bomen meer waren

Het was allemaal verdriet en wanorde

De houthakkers hebben veel geleden die dag

Er viel niets te bezuinigen

In een verloren dorp in de buurt van de zwarte moerassen

De houthakkers kwamen binnen

Met hun laarzen aan hun voeten en het Amerikaanse materiaal In dit verloren dorp was een slachthuis

De houthakkers leenden hun handen, hun kracht, hun moed

Om ossen, kalveren en varkens te slachten,

Om vlees te maken

Zo hervonden de houthakkers hun moed,

Door de beesten af ​​te kappen...

Het gebeurde dat op een dag in dit verloren dorp

Er waren geen beesten meer om vlees te maken

De houthakkers hebben veel geleden die dag

Ze gingen naar de mensen van dit verre dorp

Met hun laarzen aan hun voeten en het Amerikaanse materiaal mevrouw geen sabel klappen

Zal hun mars niet stoppen

De houthakkers kwamen de kamer van mijn moeder binnen

In de kamer van mijn broer

Ze hakken mijn vader tot het ochtendgloren

Toen gingen ze naar een ander fort

En als je op een dag een houthakker ontmoet

Onthoud dat ze mijn kinderen hebben afgeslacht,

Dat ze bloeddorstig zijn

Laat ze zich achter hun baarden verschuilen voor het toekomstige verschrikkelijke bloedbad,

Toekomstige vreselijke slachting, toekomstige vreselijke slachting

Zelfs de schuine strepen niet

Zal hun mars niet stoppen