Katulyhdyt - Berit

Kenellä vain on kadut kotinaan,

ei sieltä lähteä voi milloinkaan

On valo kaikille vain varjo toisille

jos tullut laidalta on maailmaan

ja lyhdyt himmeän luo valon hämärärän

kun sade syksyinen lyö asvalttiin.

Kun olin lapsi niin mä kaipasin

iloisiin lämpöisiin mä leikkeihin

vaan koskaan päässyyt en,

pian unhoitin pois sen

jäin kiinni laitaman vain katuihin

ja lyhdyt himmän luo valon hämärän

kun sade syksyinen lyö asvalttiin.

Kadulla kulkeissain mä sinut näin,

vaan tuskin katsoit sä ees minuun päin

sä tulit muuvalta kaduilta kirkkailta,

kun lähdit pois niin minä varjoon jäin

ja lyhdyt himmeän luo valon hämärän

kun sade syksyinen lyö asvalttiin.

Kun joskus varkain käyn mä keskustaan

mä portin varjosta jään katsomaan

kun pois sä riennät vain, ohitsein kiiruhtain

et toisten nähden mua sä tunnekkaan,

ja lyhdyt himmeän luo valon hämärän

kun sade syksyinen lyö asvalttiin.

Kun katu vanha niin myös talot sen,

hiljalleen ränsistyy pois lahoten,

niin kera vuosien mä myöskin vanhenen

vaan katu jää kun pois mä erkanen

ja lyhdyt himmeän luo valon hämärän

kun sade syksyinen lyö asvalttiin.

Iedereen die de straat als thuis heeft,

kan daar op geen enkel moment weg

Er is een licht voor iedereen, maar een schaduw voor anderen

als kwam van de rand is naar de wereld

en je vervaagt in de duisternis van de schemering van het licht

wanneer de herfstregen het asfalt raakt.

Toen ik een kind was, miste ik het

voor vrolijke, warme spelletjes

maar ik heb het nooit gehaald,

Ik was het snel weer vergeten

Ik werd betrapt toen ik gewoon op straat rondhing

en je keert je naar de schemering van de schemering van het licht

wanneer de herfstregen het asfalt raakt.

Ik zag je op straat lopen,

maar je keek me nauwelijks aan

je kwam helder uit andere straten,

toen je wegging, bleef ik in de schaduw

en je gaat van zwak naar zwak licht

wanneer de herfstregen het asfalt raakt.

Als ik soms stiekem naar de binnenstad ga

Ik zal toekijken vanuit de schaduw van de poort

als je gewoon wegrent, voorbij haastig

je kent me niet vergeleken met anderen,

en je gaat van zwak naar zwak licht

wanneer de herfstregen het asfalt raakt.

Als de straat oud is, zijn de huizen dat ook

langzaam wegrot,

dus met de jaren word ik ook ouder

maar de straat blijft als ik vertrek

en je gaat van zwak naar zwak licht

wanneer de herfstregen het asfalt raakt.