8-е марта - Бензобак

Сегодня праздник я сплю до позна,

Легко в душе и полная свобода.

А в Москве уж неделю как весна,

Хотя не нравится мне это время года.

Этот праздник отнють не мой,

Он вовсе не твой и даже не его.

Но весьма представить трудно,

Хотя бы один год без него.

Встать, одеться и топая к метро,

Тихо смеяться глядя на тупых прохожих.

Букетик роз, конфеты и вино,

Как на меня это ужасно не похоже.

И не закон, что всё будет прилично,

Уже, ещё не много, через несколько минут.

И как всегда напьёмся мы отлично,

И снова вчетвером до дома поведут.

8 марта праздник лишь для половины.

Не для меня, не для тебя, не для него.

Подарков нам не дарят — потому, что мы мужчины.

Но зато ведь как отметим мы его, его, его-о-о.

Vandaag is een feestdag, ik slaap tot laat,

Licht in de ziel en volledige vrijheid.

En in Moskou is het een week als de lente geweest,

Al hou ik niet van deze tijd van het jaar.

Deze vakantie is niet van mij,

Hij is helemaal niet van jou en zelfs niet van hem.

Maar het is heel moeilijk voor te stellen

Minstens een jaar zonder hem.

Sta op, kleed je aan en stamp naar de metro,

Rustig lachen kijkend naar domme voorbijgangers.

Boeket rozen, snoep en wijn,

Hoe vreselijk anders dan ik.

En het is geen wet dat alles fatsoenlijk zal zijn,

Al, niet veel meer, over een paar minuten.

En zoals altijd zullen we perfect dronken worden,

En nogmaals, wij vieren zullen je naar huis leiden.

8 maart is een feestdag voor maar de helft.

Niet voor mij, niet voor jou, niet voor hem.

We krijgen geen geschenken - omdat we mannen zijn.

Maar hoe vieren we hem tenslotte, hem, hem-oh-oh.