The Lake - Beneath the Surface

I thought about what you said the whole fucking day.

It’s like washing blood down the sink,

It never really goes away.

Sometimes life spits in your face,

Without ever leaving a trace.

Look alive,

I know you’ve tried hard to have a spine.

But you were born ugly.

Looks aside,

I think it’s time you were shown

That sometimes it’s actually your fault.

Lessons not learned in blood are soon forgotten and

I have a feeling that this will end badly.

Just like today, life was here to stay.

I’m not so sure.

It seems like such a waste.

But not today.

I gave my life away.

And I can’t keep these thoughts at bay.

We all will fall into the lake and we all will become architecture.

I’ve fallen into the lake.

Drowning with broken necks.

The head falls below the chest.

Ik heb de hele dag nagedacht over wat je zei.

Het is alsof je bloed door de gootsteen spoelt,

Het gaat nooit echt weg.

Soms spuugt het leven in je gezicht,

Zonder ooit een spoor achter te laten.

Er levend uitzien,

Ik weet dat je je best hebt gedaan om een ​​ruggengraat te krijgen.

Maar je bent lelijk geboren.

kijkt opzij,

Ik denk dat het tijd is dat je wordt getoond

Dat het soms echt jouw schuld is.

Lessen die niet in het bloed zijn geleerd, worden snel vergeten en

Ik heb het gevoel dat dit slecht zal aflopen.

Net als vandaag was het leven hier om te blijven.

Ik weet het niet zo zeker.

Het lijkt zo'n verspilling.

Maar niet vandaag.

Ik heb mijn leven weggegeven.

En ik kan deze gedachten niet op afstand houden.

We zullen allemaal in het meer vallen en we zullen allemaal architectuur worden.

Ik ben in het meer gevallen.

Verdrinken met gebroken nek.

Het hoofd valt onder de borst.