Acheron -

Through the brooding darkness

Fight against the tide

Slowly moving upstream

Towards the morning light

Dark is the water

Dark the misty air

Darker still my heart

That shivers in the breeze

Deceiving death itself

I travelled this far

Deep into the twilight world

To the silent halls

Where dead still wait

Linger in the dusk

I came to mend my soul

Redeem my precious one

Cruel is the fate here, pitiless the death

Stole my sun and moon, stole my cherished one

Took it from my arms and buried in the shades

Deceiving death itself

I travelled this far

Deep into the twilight world

To the silent halls

Where dead still wait

Linger in the dusk

I came to mend my soul

Redeem my precious one

And suddenly before me the black waters stir

And the beast, it rises…

The guardian awakes

The menacing darkness

And the river roils

And winds they howl

Hurled into the shore

Cast on the treacherous stones

I surge into the dark

Sheltering my fragile son

Deceiving death itself

I travelled this far

Deep into the twilight world

To the silent halls

Where the dead still wait

Deluding the bitter fate

I travelled deep

To fetch my poor son

Reverse the tides

Bring back my dearest one

Bring back the one…

Door de broeierige duisternis

Vecht tegen de stroom

Langzaam stroomopwaarts bewegend

Op weg naar het ochtendlicht

Donker is het water

Donker de mistige lucht

Nog donkerder mijn hart

Dat rilt in de wind

De dood zelf bedriegen

Ik heb zo ver gereisd

Diep in de schemeringwereld

Naar de stille zalen

Waar dood nog steeds wachten

Blijf hangen in de schemering

Ik kwam om mijn ziel te herstellen

Wissel mijn dierbare in

Wreed is hier het lot, meedogenloos de dood

Stal mijn zon en maan, stal mijn gekoesterde

Nam het uit mijn armen en begraven in de schaduw

De dood zelf bedriegen

Ik heb zo ver gereisd

Diep in de schemeringwereld

Naar de stille zalen

Waar dood nog steeds wachten

Blijf hangen in de schemering

Ik kwam om mijn ziel te herstellen

Wissel mijn dierbare in

En plotseling voor mij roert het zwarte water zich

En het beest, het stijgt...

De voogd wordt wakker

De dreigende duisternis

En de rivier kabbelt

En wind ze huilen

In de kust geslingerd

Werp de verraderlijke stenen op

Ik duik het donker in

Mijn fragiele zoon onderdak bieden

De dood zelf bedriegen

Ik heb zo ver gereisd

Diep in de schemeringwereld

Naar de stille zalen

Waar de doden nog wachten

Het bittere lot bedriegen

Ik heb diep gereisd

Om mijn arme zoon te halen

Keer de getijden om

Breng mijn liefste terug

Breng die ene terug...