Remorse - Bella Morte

He stands in the chill of night

With snow swirling down

Memories lurking in his eyes

Blood is on his hands

She still lives inside of him

She still holds in eyes in thrall

She still softly sings to him

And she still owns his soul

And he will live forever more

The walls of his world crashing down

Alone in the dark

The walls of his world crashing down

Shadows in his might

The walls of his world crashing down

Sanity has gone

Tears of blood rolled down his cheeks

As she cried his name

Trapped, he stood and watched her fall

Screaming in the rain

He still hears her crying there

Sees her pictures on the wall

He still sees her lying there

And he still hears her call

And he will live forever more

The walls of his world crashing down

Alone in the dark

The walls of his world crashing down

Shadows in his mind

The walls of his world crashing down

Sanity has gone

Walls of white and silken sheets

Line his padded cell

Far beyond the metal door

Eternity his hall

Well, they did not understand

When he cried out her name

No, they did not understand

Death was the only way

Hij staat in de kilte van de nacht

Met sneeuw die naar beneden dwarrelt

Herinneringen loeren in zijn ogen

Er kleeft bloed aan zijn handen

Ze leeft nog steeds in hem

Ze houdt nog steeds in de ban

Ze zingt nog steeds zachtjes voor hem

En ze bezit nog steeds zijn ziel

En hij zal voor altijd leven

De muren van zijn wereld storten in

Alleen in het donker

De muren van zijn wereld storten in

Schaduwen in zijn macht

De muren van zijn wereld storten in

Gezond verstand is weg

Tranen van bloed rolden over zijn wangen

Terwijl ze zijn naam riep

Gevangen, hij stond op en zag haar vallen

Schreeuwen in de regen

Hij hoort haar daar nog steeds huilen

Ziet haar foto's aan de muur

Hij ziet haar daar nog liggen

En hij hoort haar nog steeds roepen

En hij zal voor altijd leven

De muren van zijn wereld storten in

Alleen in het donker

De muren van zijn wereld storten in

Schaduwen in zijn geest

De muren van zijn wereld storten in

Gezond verstand is weg

Muren van witte en zijden lakens

Bekleed zijn gevoerde cel

Ver voorbij de metalen deur

De eeuwigheid zijn zaal

Nou, ze begrepen het niet

Toen hij haar naam riep

Nee, ze begrepen het niet

De dood was de enige manier