Remains - Bella Morte

Sweeping winds of greyest passion

Find the four who wander fated

Within halls their scarlet laughter

Is heard unknown from places shaded

Eyes are lined with black of midnight

Lips all touched in scarlet bliss

Tattered velvet, lace and chains

What dead have known such grace as this?

Here let us lay for this age has sung its last day

Under the full moon’s watch

(Black is the coffin in which our dreams lie)

Silver remains of the time of our glory

Stand where our temple fell

(Black are the mirrors to which our fears fly)

Pale hands flicker beneath the white lights

In rhythm with the living darkness

Others follow void of meaning

To stand in shadows as if thoughtless

Boots are laced through shining eyelets

Cobwebs line the greying hall

The dance goes on but pales without you

As winter turns to see the fall

Here let us lay for this age as sung its last days

Under the full moon’s watch

(Black are the coffins in which our dreams lie)

Silver remains of the time of our glory

Stand where our temple fell

(Black are the mirrors to which our fears fly)

Through warmest nights of starlit skies

My eyes must find another life

Where once we hoped to ever be

The onl ones who understood

We now must face the coldest truth

That precious little matters now

For what we felt forever breathes

Inside the silver by the sea

Vegen winden van de grijsste passie

Vind de vier die voor het lot dwalen

Binnen de zalen hun scharlaken gelach

Wordt onbekend gehoord vanuit schaduwrijke plaatsen

Ogen zijn bekleed met zwart van middernacht

Lippen aangeraakt in scharlaken geluk

Aan flarden fluweel, kant en kettingen

Welke doden hebben zo'n genade gekend?

Laten we hier liggen, want dit tijdperk heeft zijn laatste dag gezongen

Onder toezicht van de volle maan

(Zwart is de kist waarin onze dromen liggen)

Zilveren overblijfselen uit de tijd van onze glorie

Staan waar onze tempel viel

(Zwart zijn de spiegels waar onze angsten naartoe vliegen)

Bleke handen flikkeren onder de witte lichten

Op ritme met de levende duisternis

Anderen volgen zonder betekenis

In de schaduw staan ​​alsof je gedachteloos bent

Laarzen zijn geregen door glanzende oogjes

Spinnenwebben omlijnen de grijzende zaal

De dans gaat door, maar verbleekt zonder jou

Als de winter verandert om de herfst te zien

Laten we hier liggen voor dit tijdperk zoals gezongen zijn laatste dagen

Onder toezicht van de volle maan

(Zwart zijn de doodskisten waarin onze dromen liggen)

Zilveren overblijfselen uit de tijd van onze glorie

Staan waar onze tempel viel

(Zwart zijn de spiegels waar onze angsten naartoe vliegen)

Door de warmste nachten van de sterrenhemel

Mijn ogen moeten een ander leven vinden

Waar we ooit hoopten te zijn

De enigen die het begrepen

We moeten nu de koudste waarheid onder ogen zien

Die kostbare kleine dingen zijn nu belangrijk

Want wat we voor altijd voelden ademt

In het zilver bij de zee