Doubt - Bella Morte

Would I call your name

Through the ruins of emptied halls?

Could I see your face

Within passions yet unborn?

Speak fragile truths into the air

So new and cold

Could I lie to you?

Could I live this life alone?

Fade to the year’s cascading dreams of hope and light

Through vacant thoughts the eve is found in stormy skies

To the years cascading dreams of hope and loss

Our painted world shall see an end to all we find

Would I take your hand

Would I lead you from the mist

In another place

Where the sun can never set?

Years carry us into the certainty of doubt

Could I lie to you?

Could I leave you here alone?

Soon enough the ice will break

Falling down lost in melting years

Soon enough the dawn awakens

Holding tight memories of our love

And our loss

Zou ik je naam noemen?

Door de ruïnes van lege zalen?

Mag ik je gezicht zien?

Binnen passies nog ongeboren?

Spreek fragiele waarheden in de lucht

Zo nieuw en koud

Mag ik tegen je liegen?

Zou ik dit leven alleen kunnen leiden?

Vervaag naar de trapsgewijze dromen van hoop en licht van het jaar

Door lege gedachten wordt de vooravond gevonden in een stormachtige lucht

Naar de jaren stromende dromen van hoop en verlies

Onze geschilderde wereld zal een einde zien aan alles wat we vinden

Zou ik je hand willen pakken?

Zou ik je uit de mist leiden?

Op een andere plaats

Waar de zon nooit kan ondergaan?

Jaren voeren ons in de zekerheid van twijfel

Mag ik tegen je liegen?

Mag ik je hier alleen laten?

Binnenkort zal het ijs breken

Verloren vallen in smeltende jaren

Snel genoeg ontwaakt de dageraad

Met goede herinneringen aan onze liefde

En ons verlies