Mirror Reaper - Bell Witch

The moments' repose

Awoke eyes of ice

In vision froze, froze

The melting world

All is around

But within is barren, is barren

Drying the water

Anchor me in ice

Mirror of the reaper

The arrow of my eyes

Slow, beating pendulum

Don’t measure time

I’ll sink the heavens

While reaching for the dawn

Seven eyes sewn open, bestow

As Above, So Below

Water mirrors and the stillness grows…

Into Seven more

(Unseeing)

The bondage throne

The waves that shore

Two thirsty hands

Sewing a needle of blood

To bind me

To bind me

Weaving the ocean

Through which I flood

The heaven of blood

To bind me

I’m bound to

Waves

The waves of no shore

Floods that sleeve

The reach of the drought

To bleed evermore

Empty me

Empty me

Ash of the ocean

(Sewing)

To bind me

(Sewing needle of drought)

To bind me

(Weaving)

Weaving the ocean

(Weaving pendulum)

Hanging, weaving the ground

A breathless fabric of floating ashes

Tied, and then rewound

Reigned

(Weaved in the needle)

The cycle turns around

Air, burnt to ashen mountains

(Weaving the ground)

Swimming underground

Pendulum

Silent gavel

(Of time)

It’s burning in the sky

Be not where you lay

Lest the bond be broken

Vanish where you stay

Timeless in the well

Lest the song is spoken

Over for the sell

Eye of the cold

Will scald in the fold

Higher than low

Dripping from the scene

Lest the scalding ocean

Is drowning all the trees

Time to fall this cell

Know the name of harrowed

With it you’ll do well

The crane that only felt was never seen as spoken

Its vanished from my self

The tame you would arise

Formulate the harrowed

Vanish in the eye

Vanish in the eyes

Vanish from the skies

The stain that only sees

Crawl like rain

Is only led through harrowed

For disdain

When practiced at the dream

When nothing left to see

Naught to feign

Call the name upon this floor

Nor to drain

Know that it is more

And opened in the shallows

None for sane

When nothing could be more

But for more

When nothing could be more

Burn the core

You see the final shore from before

Bleed beyond the poor

Last of lore

Drip upon the floor

Seen as more

Vanish for the more

Told it well

Called beyond the well

Then tore the shell

Led beyond the chill

When nothing held

Stone the moon as well

But something fell

For which you could have found

Float the moon as well…

Float the moon as well…

All who strayed beyond the shadows have nothing to disdain

All that soared away from reason were held aloft in sway

All that’s widening the narrows will crumble to decay

Lie of the sold

(Lie of the sold)

Would warm in the cold

Desire will hold

In the Motion

Lied and light had froze

Might of the fever

Hold my eyes to know

Dry the waves

Anchor ice

Mirror reaper

Arrowed eyes

An ice of pieces

Of what was once there

The skin of being

Flayed as though

The air

Dry the land

Anchor sand

Mirror reaper

Gallows stand

Slow the heart

Still the tide

Sink the heavens

From the sky

All that laid upon this hallowed yet crumbling domain

All who strayed beyond the shadows have nothing to disdain

This cycle thus froze

When seeking a repose

The thawing of peace

Drips backward to the freeze

Now motion lies still

With naught left for the kill

A fever long boiled

And venom to recoil

The pendulum slows

Then stilled under the cold

In absence he flies

In presence we will writhe

De rust van de momenten

Ontwaakte ogen van ijs

In visie bevroor, bevroor

De smeltende wereld

Alles is rond

Maar binnen is onvruchtbaar, is onvruchtbaar

Het water drogen

Veranker me in ijs

Spiegel van de maaier

De pijl van mijn ogen

Langzame, kloppende slinger

Meet geen tijd

Ik zal de hemel doen zinken

Terwijl je naar de dageraad reikt

Zeven ogen opengenaaid, schenken

Zo boven zo beneden

Water spiegelt en de stilte groeit...

In zeven meer

(niet zien)

De slavernij troon

De golven die kusten

Twee dorstige handen

Een bloednaald naaien

Om mij te binden

Om mij te binden

De oceaan weven

waardoor ik overstroom

De hemel van bloed

Om mij te binden

ik ben gebonden aan

Golven

De golven van geen kust

Overstroomt die mouw

Het bereik van de droogte

Om steeds meer te bloeden

Leeg me

Leeg me

As van de oceaan

(Naaien)

Om mij te binden

(Naainaald van droogte)

Om mij te binden

(Weven)

De oceaan weven

(Wevende slinger)

Opknoping, de grond weven

Een ademloos weefsel van zwevende as

Vastgebonden en dan teruggespoeld

regeerde

(In de naald geweven)

De cyclus keert om

Lucht, verbrand tot asgrauwe bergen

(De grond weven)

Onder de grond zwemmen

Slinger

stille hamer

(Van tijd)

Het brandt in de lucht

Wees niet waar je ligt

Opdat de band niet verbroken wordt

Verdwijn waar je verblijft

Tijdloos in de put

Opdat het lied wordt gesproken

Op voor de verkoop

Oog van de kou

Verbranden in de plooi

Hoger dan laag

Druipend van het toneel

Opdat de kokende oceaan

Verdrinkt alle bomen

Tijd om deze cel te laten vallen

Ken de naam van Harrowed

Hiermee doe je het goed

De kraan die alleen vilt werd nooit gezien als gesproken

Het is verdwenen uit mijn zelf

De tamme die je zou opstaan

Formuleer de Harrowed

Verdwijnen in het oog

Verdwijnen in de ogen

Verdwijn uit de lucht

De vlek die alleen ziet

Kruip als regen

Wordt alleen geëgd doorgeleid

voor minachting

Wanneer beoefend in de droom

Als er niets meer te zien is

Niets om te veinzen

Roep de naam op deze verdieping

Ook niet om af te tappen

Weet dat het meer is

En geopend in het ondiepe water

Geen voor gezond verstand

Wanneer niets meer kan zijn

Maar voor meer

Wanneer niets meer kan zijn

Verbrand de kern

Je ziet de laatste kust van vroeger

Bloed voorbij de armen

Laatste van de kennis

Druppel op de vloer

Gezien als meer

Verdwijn voor meer

Heb het goed verteld

Buiten de put geroepen

Toen scheurde de schaal

Geleid voorbij de kilte

Toen niets hield

Steen ook de maan

Maar er viel iets

Waarvoor je had kunnen vinden

Laat ook de maan zweven...

Laat ook de maan zweven...

Iedereen die voorbij de schaduwen is afgedwaald, heeft niets te minachten

Alles wat uit de rede wegschoof, werd in de hoogte gehouden

Alles wat de vernauwing vergroot, zal afbrokkelen tot verval

Leugen van de verkochten

(leugen van de verkochten)

Zou warm worden in de kou

Verlangen zal houden

In beweging

Lieg en het licht was bevroren

De koorts

Houd mijn ogen vast om te weten

Droog de golven

Ankerijs

Spiegel maaier

Ogen met pijlen

Een ijs van stukjes

Van wat er ooit was

De huid van het zijn

Gevild alsof

De lucht

Droog het land

Ankerzand

Spiegel maaier

Galg stand

Vertraag het hart

Nog steeds het tij

Laat de hemel zinken

Vanuit de lucht

Alles wat op dit heilige maar afbrokkelende domein lag

Iedereen die voorbij de schaduwen is afgedwaald, heeft niets te minachten

Deze cyclus bevroor dus

Bij het zoeken naar rust

Het ontdooien van vrede

Druppelt achteruit naar de bevriezing

Nu ligt beweging stil

Met niets meer voor de kill

Een koorts lang gekookt

En gif om terug te deinzen

De slinger vertraagt

Daarna verstild onder de kou

Bij afwezigheid vliegt hij

In aanwezigheid zullen we kronkelen