Mental Emptiness - Beerbong

Do you hear that sound?

It seem like something I’ve never know,

now slowly it is fading down

toward empty underground.

I smiled with you 'cause that sound

was only in my brain

And the words I hear have been guarded

inside castles of sand.

I remember when my voice was clear

and sometimes you could take the sense

of my broken sentences, but now I’m empty

and there’s no cure, I have an ache in my brain

and I couldn’t absolutely feel what other feel

and it’s not so good,

my mental emptiness surround my life

and it can’t remind me what you mean to me.

Fear is strong and lead me

toward my way and I’m sure

that if I miss it somehow I will not be able to live.

I remember when my voice was clear

and sometimes you could take the sense

of my broken sentences,

but now I’m empty and there’s no cure,

I have an ache in my brain

and I couldn’t absolutely feel what other feel

and it’s not so good,

my mental emptiness surround my life

and it can’t remind me what you mean to me.

I think it’s better waiting for you here and below,

underwater holding back the breath,

I know you’ll come or anyone else

will throw me out and save me.

How I can believe in that scene before you,

however my world is between your eyes,

it’s your fight, but it’s passing through

because you live forever and you’ll reach

the simple way to feel not the pain

to taste the rain

and you won’t lie.

But I’ve never could to suffer

the dust in my brain,

I would like to fly, just fly high

over thousand miles open

and not be brought home again

Hoor je dat geluid?

Het lijkt iets dat ik nooit heb gekend,

nu vervaagt het langzaam

richting lege ondergrond.

Ik lachte met je vanwege dat geluid

zat alleen in mijn hoofd

En de woorden die ik hoor zijn bewaakt

in zandkastelen.

Ik herinner me dat mijn stem duidelijk was

en soms kon je de zin begrijpen

van mijn gebroken zinnen, maar nu ben ik leeg

en er is geen remedie, ik heb pijn in mijn hersenen

en ik kon niet helemaal voelen wat anderen voelen

en het is niet zo goed,

mijn mentale leegte omringt mijn leven

en het kan me er niet aan herinneren wat je voor me betekent.

Angst is sterk en leidt mij

in mijn richting en ik weet het zeker

dat als ik het op de een of andere manier mis, ik niet zal kunnen leven.

Ik herinner me dat mijn stem duidelijk was

en soms kon je de zin begrijpen

van mijn gebroken zinnen,

maar nu ben ik leeg en er is geen remedie,

Ik heb pijn in mijn hersenen

en ik kon niet helemaal voelen wat anderen voelen

en het is niet zo goed,

mijn mentale leegte omringt mijn leven

en het kan me er niet aan herinneren wat je voor me betekent.

Ik denk dat het beter is om hier en hieronder op je te wachten,

onder water de adem inhouden,

Ik weet dat jij komt of iemand anders

zal me eruit gooien en me redden.

Hoe ik kan geloven in die scène voor jou,

maar mijn wereld is tussen je ogen,

het is jouw gevecht, maar het gaat door

omdat je eeuwig leeft en je zult bereiken

de eenvoudige manier om de pijn niet te voelen

om de regen te proeven

en je zult niet liegen.

Maar ik heb nooit kunnen lijden

het stof in mijn brein,

Ik zou graag willen vliegen, vlieg gewoon hoog

meer dan duizend mijl open

en niet meer naar huis worden gebracht