Good Advice - Basia Bulat

Well, any sense I had is gone

On an open field you had me run

Where was the light we had before?

I don’t know why I ask at all

I keep on talking carelessly

I look in books and magazines

Thinking a word could be enough

You look at me, I’m burning up

When I hear your

Good advice

I’m starting something

And good advice

I’m running from it

I didn’t ask you, I didn’t want it

In an empty room you pardoned me

But all around us whispering

What we have now, anyone’s guess

So just be rude or your kindness

You give it up so easily

That now I drown in reasoning

I can’t be helped or even heard

And every word makes me feel worse

When I hear your

Good advice

I’m starting something

Your good advice

I keep running from it

I shouldn’t ask since

I never want it

Any sense I had at all is gone

(Any sense I had at all is gone)

On the open field you had me run

(On the open field you had me run)

Where was the light we had before?

(Where was the light we had before?)

Oh, I don’t know why I ask at all

(Oh, I don’t know why I ask at all)

If a pardon isn’t what I want

(If a pardon isn’t what I want)

I can’t helped or even heard

(I can’t helped or even heard)

But all this good advice I’ve heard

All your good advice

I started something

I should have known

That I didn’t want it

I never hear it

I keep on running

I didn’t ask it

I can’t be pardoned

Nou, elk gevoel dat ik had is weg

Op een open veld liet je me rennen

Waar was het licht dat we eerder hadden?

Ik weet niet waarom ik het überhaupt vraag

Ik blijf onzorgvuldig praten

Ik kijk in boeken en tijdschriften

Denken dat een woord genoeg kan zijn

Je kijkt naar me, ik ben aan het branden

Als ik je hoor

Goed advies

ik begin iets

En goed advies

ik ren er voor weg

Ik heb het je niet gevraagd, ik wilde het niet

In een lege kamer heb je me vergeven

Maar overal om ons heen fluisteren

Wat we nu hebben, kan iedereen raden

Dus wees gewoon onbeleefd of je vriendelijkheid

Je geeft het zo gemakkelijk op

Dat ik nu verdrink in redeneren

Ik kan niet geholpen of zelfs maar gehoord worden

En bij elk woord voel ik me nog slechter

Als ik je hoor

Goed advies

ik begin iets

Uw goede raad

Ik blijf er voor weglopen

Ik hoef het niet meer te vragen sinds

Ik wil het nooit

Elk gevoel dat ik had, is weg

(Elk gevoel dat ik had, is verdwenen)

Op het open veld liet je me rennen

(Op het open veld liet je me rennen)

Waar was het licht dat we eerder hadden?

(Waar was het licht dat we eerder hadden?)

Oh, ik weet niet waarom ik het überhaupt vraag

(Oh, ik weet niet waarom ik het überhaupt vraag)

Als een pardon niet is wat ik wil

(Als een gratie niet is wat ik wil)

Ik kan niet helpen of zelfs maar horen

(Ik kan het niet helpen of zelfs maar horen)

Maar al dit goede advies dat ik heb gehoord

Al je goede raad

Ik ben iets begonnen

Ik had het moeten weten

Dat ik het niet wilde

Ik hoor het nooit

Ik blijf rennen

Ik heb het niet gevraagd

Het kan me niet vergeven worden