Gold Rush - Basia Bulat

How could I be the last to know

When they told me where the fool had gone

Oh I was but the youngest one

Up there on the hills they’re climbing on.

You went up with an open heart

When they found you it was all but cold.

Those hounds, they sing so low

Up there on the hills, they’re climbing on.

You saw the light of gold and rushed

You said you couldn’t fight it off.

This is the story of the one you lost,

And I want it to run over your love.

You found it in the deepest thorns

Flooded up from the darkest wells

Ring your heartstrings with the bells

Up there on the hills they’re climbing on.

And if I hadn’t drowned up there

Then the night before the storm took hold

I know I would find them gold

Up there on the hills they find me on.

Another sight of gold, you rushed.

«Oh I could never fight them off.»

Another story of the one you lost

And I want it to run over your love.

In the darkest of days, in my daydreams there —

In your eyes they find you ringing out.

Where, in the eye of that tempest, you’re nearer to me —

In your eyes, the see you singing out.

Twenty-one years, you’ve been here, every morning —

In your eyes, the find you fading.

Twenty-one roses you hold, but they’re fading now —

In your eyes, I’m still there waiting.

How could I be the last to know

When they told me where the fool had gone?

Oh I was but the youngest one

Up there on the hills they’ll find me on.

Another sight of gold, you rushed.

«Oh I could never fight them off.»

Another story of the one you lost

And I want it to run over

I wanted to take over

I want it to run over your love.

Hoe kan ik de laatste zijn die het weet?

Toen ze me vertelden waar de dwaas was gebleven...

Oh, ik was maar de jongste

Daarboven op de heuvels waar ze op klimmen.

Je ging met een open hart naar boven

Toen ze je vonden, was het alles behalve koud.

Die honden, ze zingen zo laag

Daar op de heuvels klimmen ze verder.

Je zag het licht van goud en haastte je

Je zei dat je er niet tegen kon vechten.

Dit is het verhaal van degene die je verloor,

En ik wil dat het over je liefde loopt.

Je vond het in de diepste doornen

Overstroomd uit de donkerste bronnen

Bel je hart met de klokken

Daarboven op de heuvels waar ze op klimmen.

En als ik daar niet was verdronken

Toen de nacht voordat de storm toesloeg

Ik weet dat ik ze goud zou vinden

Daar op de heuvels vinden ze me.

Weer een aanblik van goud, je haastte je.

"Oh, ik zou ze nooit kunnen afvechten."

Nog een verhaal over degene die je bent kwijtgeraakt

En ik wil dat het over je liefde loopt.

In de donkerste dagen, in mijn dagdromen daar -

In jouw ogen vinden ze dat je uitbelt.

Waar, in het oog van die storm, je dichter bij mij bent -

In je ogen zie je je zingen.

Eenentwintig jaar lang ben je hier elke ochtend —

In jouw ogen zie je dat je vervaagt.

Eenentwintig rozen die je vasthoudt, maar ze verwelken nu...

In jouw ogen wacht ik nog steeds.

Hoe kan ik de laatste zijn die het weet?

Toen ze me vertelden waar de dwaas was gebleven?

Oh, ik was maar de jongste

Daar op de heuvels zullen ze me vinden.

Weer een aanblik van goud, je haastte je.

"Oh, ik zou ze nooit kunnen afvechten."

Nog een verhaal over degene die je bent kwijtgeraakt

En ik wil dat het overloopt

Ik wilde het overnemen

Ik wil dat het over je liefde loopt.