Kiaya -

Well the days of rain

Gave birth to a new

Well his heart beats strong and his eye shown blue

Beneath the heavens, he learned of truth

Let the earth be your walls, let the stars be your roof

Well his love fell on a girl

With hair dark as night sky, «My life,» he said to her

«Belongs to you», then he rode on the wind

And returned the next day as he neared

Well the village, rose smoke, it billowed grey

On his knees cried, «You've taken from me

My will to go on is no more, lay my love to the ground

For no other can be found that could fill my heart such as her

Kaiya, Kaiya, I’ll push on 'til the day when I lay next to you once again

Kaiya, Kaiya, when I find the other man let my arrows take them to the same man»

So he rode for the shores

As the tears filled his eyes

Oh the clouds opened up

And the rain filled the skies

The men of the horizon

Well they promised for peace

But all they spoke of were lies, lies and deceit

Well as he came to the fortress

His arrows did fly, he feels justice was awarded

But his fury will not subside

But though his wounds were of many

They would not weigh him down

For no wound proved greater than his love that he layed to the ground

On his knees cried, «You've taken from me

My will to go on is no more, lay my love to the ground

For no other can be found that could fill my heart such as her

Kaiya, Kaiya, I’ll push on 'til the day when I lay next to you once again

Kaiya, Kaiya, when I find the other man let my arrows take them to the same man»

So he waded through the waters

Let the tide take him away

He prayed to be united with his love, Kaiya

But the winds began to whisper

And the waves, they did crash

All that was left behind, were these echoes of the past

For what was once then

Is now no more

Memories of freedom, now buried below

On his knees cried, «You've taken from me

My will to go on is no more, lay my love to the ground

For no other can be found that could fill my heart such as her

Kaiya, Kaiya, I’ll push on 'til the day when I lay next to you once again

Kaiya, Kaiya, when I find the other man let my arrows take them to the same man

Kaiya, Kaiya, I’ll push on 'til the day when I lay next to you once again

Kaiya, Kaiya, when I find the other man let my arrows take them to the same man

Oh Kaiya, Oh woah…»

Nou, de dagen van de regen

Bevallen van een nieuwe

Nou, zijn hart klopt sterk en zijn oog is blauw

Onder de hemel leerde hij van de waarheid

Laat de aarde je muren zijn, laat de sterren je dak zijn

Nou, zijn liefde viel op een meisje

Met haar zo donker als de nachtelijke hemel, «Mijn leven», zei hij tegen haar

«Behoort aan jou», toen reed hij op de wind

En keerde de volgende dag terug als hij naderde

Nou, het dorp, rozenrook, het golfde grijs

Op zijn knieën riep hij: «Je hebt van me afgenomen»

Mijn wil om door te gaan is niet meer, leg mijn liefde op de grond

Want er is geen andere te vinden die mijn hart kan vullen zoals zij

Kaiya, Kaiya, ik zal doorgaan tot de dag dat ik weer naast je lig

Kaiya, Kaiya, als ik de andere man vind, laat mijn pijlen ze dan naar dezelfde man brengen»

Dus hij reed naar de kusten

Terwijl de tranen zijn ogen vulden

Oh, de wolken gingen open

En de regen vulde de lucht

De mannen van de horizon

Nou, ze beloofden vrede

Maar het enige waar ze over spraken waren leugens, leugens en bedrog

Nou toen hij naar het fort kwam

Zijn pijlen vlogen, hij voelt dat gerechtigheid is gegund

Maar zijn woede zal niet afnemen

Maar hoewel zijn wonden van vele waren,

Ze zouden hem niet belasten

Want geen wond bleek groter dan zijn liefde die hij op de grond legde

Op zijn knieën riep hij: «Je hebt van me afgenomen»

Mijn wil om door te gaan is niet meer, leg mijn liefde op de grond

Want er is geen andere te vinden die mijn hart kan vullen zoals zij

Kaiya, Kaiya, ik zal doorgaan tot de dag dat ik weer naast je lig

Kaiya, Kaiya, als ik de andere man vind, laat mijn pijlen ze dan naar dezelfde man brengen»

Dus hij waadde door het water

Laat het tij hem wegvoeren

Hij bad om verenigd te worden met zijn liefde, Kaiya

Maar de wind begon te fluisteren

En de golven, ze stortten neer

Het enige dat achterbleef, waren deze echo's van het verleden

Voor wat ooit toen was

Is nu niet meer

Herinneringen aan vrijheid, nu hieronder begraven

Op zijn knieën riep hij: «Je hebt van me afgenomen»

Mijn wil om door te gaan is niet meer, leg mijn liefde op de grond

Want er is geen andere te vinden die mijn hart kan vullen zoals zij

Kaiya, Kaiya, ik zal doorgaan tot de dag dat ik weer naast je lig

Kaiya, Kaiya, als ik de andere man vind, laat mijn pijlen ze dan naar dezelfde man brengen

Kaiya, Kaiya, ik zal doorgaan tot de dag dat ik weer naast je lig

Kaiya, Kaiya, als ik de andere man vind, laat mijn pijlen ze dan naar dezelfde man brengen

Oh Kaiya, Oh woah…»