The Butterfly Raiser - Bare Infinity

Where the history of my land

Meets a spot of green surrounded by a shade of hazel

There, a faun plays with the air,

The magic of the mountain,

He told me that he tastes

The sweet and sour taste

Of the rainy clouds a-coming

And he told me not to be too sad when the storm comes.

Life is frail, it’s a creature to protect, he said,

In your hands,

Like a pair of wings made out of dreams.

He, he was a butterfly raiser,

And he’s running with his hair in the wings

To finally be back home,

Yeah he, he was a butterfly raiser,

And we’re running through the fields,

Through the centuries and the years.

No, no matter all the pain,

The struggle deep inside

And people saying you can’t make it coz,

One day you’ll spread your wings

And then you’ll fly away.

Life is frail, it’s a creature to protect, he said,

In your hands,

Like a pair of wings made out of dreams.

He, he was a butterfly raiser,

And he’s running with his hair in the wings

To finally be back home,

Yeah he, he was a butterfly raiser,

And we’re running through the fields,

Through the centuries and the years.

(Butterfly raiser)

He, he was a butterfly raiser,

And he’s running with his hair in the wings

To finally be back home,

Yeah he, he was a butterfly raiser,

And we’re running through the fields,

Through the centuries and the years.

Waar de geschiedenis van mijn land

Ontmoet een groene plek omringd door een schaduw van hazelnoot

Daar speelt een faun met de lucht,

De magie van de berg,

Hij vertelde me dat hij smaakt

De zoetzure smaak

Van de komende regenachtige wolken

En hij zei me dat ik niet te verdrietig moest zijn als de storm komt.

Het leven is broos, het is een wezen om te beschermen, zei hij,

In jouw handen,

Als een paar vleugels gemaakt van dromen.

Hij, hij was een vlinderkweker,

En hij rent met zijn haar in de coulissen

Om eindelijk weer thuis te zijn,

Ja hij, hij was een vlinderkweker,

En we rennen door de velden,

Door de eeuwen en de jaren heen.

Nee, ondanks alle pijn,

De strijd diep van binnen

En mensen die zeggen dat je het niet kunt redden,

Op een dag spreid je je vleugels

En dan vlieg je weg.

Het leven is broos, het is een wezen om te beschermen, zei hij,

In jouw handen,

Als een paar vleugels gemaakt van dromen.

Hij, hij was een vlinderkweker,

En hij rent met zijn haar in de coulissen

Om eindelijk weer thuis te zijn,

Ja hij, hij was een vlinderkweker,

En we rennen door de velden,

Door de eeuwen en de jaren heen.

(vlinderkweker)

Hij, hij was een vlinderkweker,

En hij rent met zijn haar in de coulissen

Om eindelijk weer thuis te zijn,

Ja hij, hij was een vlinderkweker,

En we rennen door de velden,

Door de eeuwen en de jaren heen.