Bela - Barbara Morgenstern

I`m driving down

The same damned

Highway

And pass the place

Where everything once collapsed

Remembering

What happened to us

On the highway

Our story just

Ended in a bus

Twenty-something

Nothing bad could ever happen

We´re just about

To take off

You fell asleep

On the highway

Our story was

Just about to begin

This crash

Knocked us out of the dream

Of being immortal, extremes

And no instructions how to deal

With shockwaves in life

(With life´s shockwaves

With lifetime shockwaves)

And still

There´s a huge hole where you´ve been

Nothing left, but perplexity

Humming your great melodies

Always brings you closer

ik rij naar beneden

Dezelfde verdomde

Snelweg

En passeer de plaats

Waar ooit alles instortte

herinneren

Wat is er met ons gebeurd

Op de snelweg

Ons verhaal gewoon

Eindigde in een bus

In de twintig

Er kan nooit iets ergs gebeuren

We zijn zo ongeveer

Opstijgen

Je viel in slaap

Op de snelweg

Ons verhaal was

Staat op het punt te beginnen

Deze crash

Heeft ons uit de droom geslagen

Van onsterfelijk zijn, uitersten

En geen instructies hoe te handelen

Met schokgolven in het leven

(Met de schokgolven van het leven)

Met levenslange schokgolven)

En toch

Er is een enorm gat waar je bent geweest

Niets over, maar verbijstering

Je geweldige melodieën neuriën

Brengt je altijd dichterbij