Tiny Voices - Bad Religion

The brown and orange sky holds its breathe as the sun retreats to the distant

Horizon

And our hearts palpitate anxiously as we soon will lay supine

And wait for sleep to overcome us

And from somewhere in our black subconscious minds when we’re asleep

Comes a haunting swelling mass of voices resonating

Its screams of forgotten victims and the cries of innocence

And the desperate plea for recognition and recompense

TINY VOICES, ECHOES OF OUR HERITAGE OUR LONG AND SALLOW FACES TURN THE OTHER WAY

TINY VOICES, HARBOURED DEEP WITHIN AS WE OUTWARDLY DNEY THAT THEY HAVE SOMETHING

TO SAY

AND IF WE DON’T CONFRONT THEM THEY WILL NEVER GO AWAY

The billions of tiny pinhole embers fade into a morning sky filled with poignant

Morose wonder

Waking we bear a cosmetic peace the verifies the turmoil which we carry deep

Inside

And from somewhere in our black subconscious minds when we’re asleep

Comes a haunting swelling mass of voices resonating

It screams of forgotten victims and the cries of innocence

And the desperate plea for recognition, and recompense

TINY VOICES, ECHOES OF OUR HERITAGE OUT LONG AND SALLOW FACES TURN THE OTHER WAY

TINY VOICES, HARBOURED DEEP WITHIN AS WE OUTWARDLY DENY THAT THEY HAVE SOMETHING

TO SAY

AND IF WE DON’T CONFRONT THEM THEY WILL NEVER O AWAY

Go away!

De bruin-oranje lucht houdt zijn adem in terwijl de zon zich terugtrekt in de verte

Horizon

En onze harten kloppen angstig als we binnenkort op onze rug zullen liggen

En wacht tot de slaap ons overwint

En ergens in ons zwarte onderbewustzijn als we slapen

Komt een angstaanjagende, aanzwellende massa stemmen resoneren

Het geschreeuw van vergeten slachtoffers en de kreten van onschuld

En het wanhopige pleidooi voor erkenning en vergelding

KLEINE STEMMEN, ECHOES VAN ONS ERFGOED ONZE LANGE EN LAGE GEZICHTEN DRAAIEN DE ANDERE MANIER

KLEINE STEMMEN, DIE DIEP BINNEN ZIJN GEKOPPELD ALS WIJ UITERST DAT ZE IETS HEBBEN

ZEGGEN

EN ALS WE ZE NIET CONFRONTEREN ZULLEN ZE NOOIT VERWIJDEREN

De miljarden minuscule speldeprikken verdwijnen in een ochtendhemel vol aangrijpende

sombere verwondering

Wakker worden we dragen een cosmetische vrede het verifieert de onrust die we dragen diep

Binnenkant

En ergens in ons zwarte onderbewustzijn als we slapen

Komt een angstaanjagende, aanzwellende massa stemmen resoneren

Het schreeuwt om vergeten slachtoffers en de kreten van onschuld

En het wanhopige pleidooi voor erkenning en vergelding

KLEINE STEMMEN, ECHOES VAN ONS ERFGOED UIT LANGE EN LAGE GEZICHTEN DRAAIEN DE ANDERE MANIER

KLEINE STEMMEN, DIE DIEP BINNEN ZIJN GEKOPPELD ALS WIJ UITERST ONTKENNEN DAT ZE IETS HEBBEN

ZEGGEN

EN ALS WE ZE NIET CONFRONTEREN ZULLEN ZE NOOIT WEG

Ga weg!