Flutter - Averi

I walk across Storrow to the water.

I thought I’d watch Boston wipe the sleep from it’s eyes.

And as the sun goes down over Cambridge

I look around and find that there is no one I can share this with.

Ive got your number in my pocket

But I don’t think I can call it ever.

Because I feel like I’d start to frequent

These walks alone at the break of morning if I did.

This all starts to feel so typical

There are things that I hope and the things that I know.

When it’s you and the city at 5am

These thoughts tend to flutter and there’s no way to stop them

Im just waiting for the sun to come up.

Im not sure what exactly happened

It seemed alright and then it vanished with those words.

I remember how your body felt

And how hours later I could still smell your skin.

Ive got your number in my pocket

But I’ll never call it, because I don’t think that I should.

I couldnt stand to start to frequent these walks alone at the break of morning

While everything sleeps.

This all starts to feel so typical

I wanted to stay but I knew I should go.

And when it’s you and the city at 5am

These thoughts tend to flutter and there’s no way to stop them.

Im just waiting for the sun to come up.

Ik loop door Storrow naar het water.

Ik dacht dat ik Boston de slaap uit zijn ogen zou zien vegen.

En terwijl de zon ondergaat boven Cambridge

Ik kijk om me heen en zie dat er niemand is met wie ik dit kan delen.

Ik heb je nummer in mijn zak

Maar ik denk niet dat ik het ooit kan noemen.

Omdat ik het gevoel heb dat ik regelmatig zou beginnen

Deze wandelingen alleen bij het aanbreken van de ochtend als ik dat deed.

Dit begint allemaal zo typisch te voelen

Er zijn dingen die ik hoop en de dingen die ik weet.

Wanneer jij en de stad om vijf uur 's ochtends zijn

Deze gedachten hebben de neiging om te fladderen en er is geen manier om ze te stoppen

Ik wacht gewoon tot de zon opkomt.

Ik weet niet zeker wat er precies is gebeurd

Het leek in orde en toen verdween het met die woorden.

Ik herinner me hoe je lichaam voelde

En hoe uren later ik je huid nog steeds kon ruiken.

Ik heb je nummer in mijn zak

Maar ik zal het nooit noemen, omdat ik denk dat ik dat niet zou moeten doen.

Ik kon het niet uitstaan ​​om deze wandelingen alleen te gaan maken bij het aanbreken van de ochtend

Terwijl alles slaapt.

Dit begint allemaal zo typisch te voelen

Ik wilde blijven, maar ik wist dat ik moest gaan.

En wanneer jij en de stad om vijf uur 's ochtends zijn

Deze gedachten hebben de neiging om te fladderen en er is geen manier om ze te stoppen.

Ik wacht gewoon tot de zon opkomt.