Cambaral - Avalanch

De este lugar

Cuentan leyendas e historias

Y juran que así ocurrieron

Siglos atrás

Las tropas del rey en sangrienta batalla

A un joven de muerte hirieron

Y el rey con crueldad

Así le encerró

Su herida mortal

No obtuvo perdón

Y en el suelo esperó

La muerte sin ver la luz del sol

Sin fuerzas ni voz

Vio a una bella mujer

Que con pena llegó hasta su celda

La muerte burló

Su corazón ahora ciego de amor

Comenzó a latir con más fuerza

Ella hija del rey

Él un simple ladrón

El destino, tan cruel

Les robó el corazón

En aquella prisión y lejos de ver la luz del sol

-Déjame morir en tus brazos y así

Un instante tal vez podré ser feliz

Esta vez la vida se ríe de mí

Y ahora toca a su fin aunque quiera vivir.-

-Quiero ver

Tu rostro otra vez

Ahora se

Que siempre estaré junto a ti

Aunque vaya a morir.-

Dicen que ella escapó

Con su joven ladrón

Pero el rey les halló

Y con furia y dolor, ante un beso de amor

A los dos con su espada atravesó

-Déjame morir en tus brazos y así

Un instante tal vez podré ser feliz

Esta vez la vida se ríe de mí

Y ahora toca a su fin aunque quiera vivir

-Quiero ver

Tu rostro otra vez

Ahora se

Que siempre estaré junto a ti

Aunque vaya a morir.-

Cuentan que

En las noches de invierno se ve

Nacer una flor donde no llega el sol

Por amor

Sus almas unidas están

Y se pueden amar para la eternidad

Puede ver

Su rostro otra vez

Y saber

Que siempre estará junto a él

Junto a él…

Vanaf deze plek

Ze vertellen legendes en verhalen

En ze zweren dat ze zijn gebeurd

eeuwen geleden

De troepen van de koning in bloedige strijd

Een jonge man werd doodgewond

En de koning met wreedheid

Dus hij sloot hem op

zijn fatale wond

kreeg geen vergeving

En op de grond wachtte hij

Dood zonder het zonlicht te zien

Zonder kracht of stem

zag een mooie vrouw

Dat hij met verdriet zijn cel bereikte

dood bespot

Zijn hart is nu blind van liefde

Het begon harder te kloppen

zij dochter van de koning

Hij is een simpele dief

het lot, zo wreed

stal hun harten

In die gevangenis en ver van het zien van het zonlicht

-Laat me sterven in je armen enzovoort

Het ene moment kan ik misschien gelukkig zijn

Deze keer lacht het leven me uit

En nu komt er een einde aan, zelfs als hij wil leven.-

-Ik wil zien

je gezicht weer

Nu weet ik het

Dat ik altijd bij je zal zijn

Zelfs als ik ga sterven.-

Ze zeggen dat ze is weggelopen

Met zijn jonge dief

Maar de koning vond ze

En met woede en pijn, voor een kus van liefde

Hij doorboorde ze allebei met zijn zwaard

-Laat me sterven in je armen enzovoort

Het ene moment kan ik misschien gelukkig zijn

Deze keer lacht het leven me uit

En nu komt er een einde aan, zelfs als je wilt leven

-Ik wil zien

je gezicht weer

Nu weet ik het

Dat ik altijd bij je zal zijn

Zelfs als ik ga sterven.-

Zij zeggen dat

Op winternachten zie je

Geboren worden als een bloem waar de zon niet komt

Voor de liefde

Hun zielen zijn verenigd

En ze kunnen voor eeuwig van elkaar houden

Kan zien

je gezicht weer

En weet

dat zal altijd bij hem zijn

Samen met hem…