Internal Arson -

I fear desire and its warm embrace

Some might call me a liar, but I prefer a saint

And like the shadows, I stay away from the light

No matter where I go, Im haunted by the darkness in my life

I can’t go back, because I’ll never want to leave

The fire between the cracks will burn me to my knees

The sky goes black and the forest reveals my pain

All hope is turned to ash from the trees now wreathed in flame

How could I be guilty of giving in to lust?

Does instinct betray me now, with nowhere left to place my trust?

Satisfy my alibi, and say what needs to be said

Just enough to sell the lie, long before I almost end up dead

My words have drown me, choking on my lies

The laughter that disguised me has now turned into cries

Im wandering lost now, astray without a home

Never to be found, I truly am alone

Ik ben bang voor verlangen en zijn warme omhelzing

Sommigen noemen me misschien een leugenaar, maar ik heb liever een heilige

En net als de schaduwen blijf ik uit de buurt van het licht

Waar ik ook ga, ik word achtervolgd door de duisternis in mijn leven

Ik kan niet terug, want ik wil nooit meer weg

Het vuur tussen de scheuren zal me tot aan mijn knieën branden

De lucht wordt zwart en het bos onthult mijn pijn

Alle hoop is veranderd in as van de bomen die nu in vlammen gehuld zijn

Hoe kan ik schuldig zijn aan het toegeven aan lust?

Verraadt mijn instinct me nu, met nergens meer om mijn vertrouwen te stellen?

Voldoe aan mijn alibi en zeg wat er gezegd moet worden

Net genoeg om de leugen te verkopen, lang voordat ik bijna dood ben

Mijn woorden hebben me verdrinken, verstikkend in mijn leugens

Het gelach dat me vermomde is nu veranderd in gehuil

Ik dwaal nu verloren, verdwaald zonder een huis

Nooit te vinden, ik ben echt alleen