The Never -

Do tell me why my dreams

Speak to me always of never?

For I am the never, the ever dreaming senses

Within the windows of mine eyes, the beauty is ever shame

This searing imagery roots within my consciousness

Imagery that which I wish to know of, and wish not to know of

They are one in the same

The silence of screaming, deep within the void of my never

Take away the emptiness

The dance echoes its imagery to me

Again and again… and again

Our dance… our very last dance

Taunting me, taunting delicately around the empty carousel

Of what I now wish to be and what remains of my dreams

Why must I dream of the flourishing fountain

Ever flowing with the blood of al whom hath cried out my name?

Forget not my name

The dance echoes its imagery to me

Again and again… and again

Our dance… our very last dance

Taunting me, taunting delicately around the empty carousel

Of what I now wish to be and what remains of my dreams

A glimpse of a beautiful painting slips away

Leaving in its place a canvas of endless black…

Yet the illusion remains

Vertel me waarom mijn dromen

Altijd of nooit tegen me praten?

Want ik ben de nooit, altijd dromende zintuigen

Binnen de vensters van mijn ogen is de schoonheid ooit een schande

Deze verschroeiende beelden wortelen in mijn bewustzijn

Beelden waarvan ik wil weten, en niet wil weten

Ze zijn één in hetzelfde

De stilte van schreeuwen, diep in de leegte van mijn nooit

Haal de leegte weg

De dans echoot zijn beelden naar mij

Opnieuw en opnieuw... en opnieuw

Onze dans... onze allerlaatste dans

Mij ​​treiteren, subtiel treiteren rond de lege carrousel

Van wat ik nu wil zijn en wat er van mijn dromen overblijft

Waarom moet ik dromen van de bloeiende fontein?

Ooit stromend van het bloed van wie heeft mijn naam geroepen?

Vergeet mijn naam niet

De dans echoot zijn beelden naar mij

Opnieuw en opnieuw... en opnieuw

Onze dans... onze allerlaatste dans

Mij ​​treiteren, subtiel treiteren rond de lege carrousel

Van wat ik nu wil zijn en wat er van mijn dromen overblijft

Een glimp van een prachtig schilderij glipt weg

Op zijn plaats een canvas van eindeloos zwart achterlatend...

Toch blijft de illusie