seconds -

Seconds

Once ignored — now cherished

As they begin to tick away

Panting, like a dog in the wind

Throat constricted

Swelling as a tumor — i can scarcely breathe

My eyes stand in the way

To the world i need to see

Hazy melting images coated in glue

Begin sliding from my view

And i trample on top of them

Now a blind fool

Now a blind fool

Oh my heavy, heavy aching legs

Cannot do the work of ten men

To lift my feet of stone

Clumsy, my arms

Long and leaden — they drag behind me

Carving deep trenches in the rotting earth

Oh so tightened

Stretched beyond belief

My skin cracks

With the weight of my dying body

And the rage in my head

Blood trickles down from my burning eyes

And stings my charred lips

Oh dear god — if you would but save me

So much as a finger on my hand

Surely i could find the strength to climb

Atop a cloud in your sky

And echo your praises

Into the light of a new day

But my words are lost

As my bones

Snap suddenly

And i am left to lie upon the burning remnants of my life

Seconds

Eternity

The clock ceases inside of me

Oh this silence, this emptiness inside

For the grinding of my teeth at the searing pain

Of my flesh and the stench which infiltrates my every pore

Silence

Eternity

Might as well relax

It’s much too late

To cancel

All my reservations in hell

seconden

Ooit genegeerd, nu gekoesterd

Als ze beginnen weg te tikken

Hijgen, als een hond in de wind

Keel vernauwd

Zwelling als een tumor - ik kan nauwelijks ademen

Mijn ogen staan ​​in de weg

Aan de wereld die ik moet zien

Wazig smeltende afbeeldingen bedekt met lijm

Begin te schuiven vanuit mijn weergave

En ik trap er bovenop

Nu een blinde dwaas

Nu een blinde dwaas

Oh mijn zware, zware, pijnlijke benen

Kan het werk van tien mannen niet doen

Om mijn stenen voeten op te tillen

Onhandig, mijn armen

Lang en loden — ze slepen me achterna

Diepe greppels graven in de rottende aarde

Oh zo strak

Ongelooflijk uitgerekt

Mijn huid barst

Met het gewicht van mijn stervende lichaam

En de woede in mijn hoofd

Er druppelt bloed uit mijn brandende ogen

En prikt in mijn verkoolde lippen

Oh lieve god, als je me maar zou willen redden

Zo veel als een vinger op mijn hand

Ik zou zeker de kracht vinden om te klimmen

Bovenop een wolk in je lucht

En herhaal uw lof

In het licht van een nieuwe dag

Maar mijn woorden zijn verloren

Als mijn botten

Plotseling breken

En ik moet liggen op de brandende overblijfselen van mijn leven

seconden

Eeuwigheid

De klok stopt binnen in mij

Oh deze stilte, deze leegte van binnen

Voor het knarsen van mijn tanden bij de brandende pijn

Van mijn vlees en de stank die mijn elke porie infiltreert

Stilte

Eeuwigheid

Kan net zo goed ontspannen

Het is veel te laat

Annuleren

Al mijn reserveringen in de hel