Frames - Austin Basham

Man of little wealth

King of yourself

You’ll beat the grave

To find your wave

In gaining the crown

Of which you’re well in doubt

I know that you’re proud

To let the rest of us drown

Because I can see you looking down

From your highest shelf

You fill your frame with the king of your best self

I know when you’ve been exposed by the pain you hold so close

Get out of your shell before you’re just a lonesome ghost

Sweet misery

On the day when the dust leaves

You gotta get up and break free

You’ve been walking a fine line

To make your conscience feel right

Well, by the critical blind eye

It was only a white lie

But you bought it, that you’re damned to fail

Forget the gold frames that you hang on your string

In a moment even a ghost can change

Don’t ever forget what’s been trapped underneath

Sweet victory

On the day when my dust leaves

I gotta get up and break free

I’ve been walking a fine line

To make my conscience feel right

Well, by the critical blind eye

I pay them no mind 'cause it’s about time

That you get

But you bought it, that you’re damned to fail

Forget the gold frames that you hang on your string

In a moment even a ghost can change

Don’t ever forget what’s been trapped underneath

Man met weinig rijkdom

Koning van jezelf

Je zult het graf verslaan

Je golf vinden

Bij het behalen van de kroon

Waarvan je sterk aan twijfelt

Ik weet dat je trots bent

Om de rest van ons te laten verdrinken

Omdat ik kan zien dat je naar beneden kijkt

Van je hoogste plank

Je vult je frame met de koning van je beste zelf

Ik weet wanneer je bent blootgesteld aan de pijn die je zo dichtbij houdt

Kom uit je schulp voordat je een eenzame geest bent

Zoete ellende

Op de dag dat het stof weggaat

Je moet opstaan ​​en je losmaken

Je hebt een fijne lijn bewandeld

Om je geweten goed te laten voelen

Nou, door het kritische oogje

Het was slechts een leugentje om bestwil

Maar je hebt het gekocht, dat je gedoemd bent te falen

Vergeet de gouden lijsten die je aan je touwtje hangt

In een oogwenk kan zelfs een geest veranderen

Vergeet nooit wat eronder vastzit

Zoete overwinning

Op de dag dat mijn stof weggaat

Ik moet opstaan ​​en me losmaken

Ik heb een fijne lijn gelopen

Om mijn geweten goed te laten voelen

Nou, door het kritische oogje

Ik geef ze er geen aandacht aan, want het wordt tijd

dat je krijgt

Maar je hebt het gekocht, dat je gedoemd bent te falen

Vergeet de gouden lijsten die je aan je touwtje hangt

In een oogwenk kan zelfs een geest veranderen

Vergeet nooit wat eronder vastzit