Ikarov Let - ATLANTIDA

Dedal:

Utamnicen na visokoj kuli, samotni lavirint

Rob svoga znanja I velikih nepravdi!

Ikar:

Neduzan, svestan istina

Za tudju greh sad placam ceh ja Velika nepravda!

Part ii: Let

Ikar:

Dan za danom gledamo more

I zivot koji tece mimo nas

You daljini ladje plove

Bela jedra bude nadu za spas!

Dedal:

Sine, gledam ti oci dok od zelje gore

Pune zivota, nade I sna

Da odbacis okove svoje

Okove ocevog bremena!

Gledaj ptica let — to je sloboda!

Pero po pero you spasonosnim krilima

Sine moj, nebo nam je granica!

Refren I:

Istina duha coveka

Sad nam daje krila

Da zivimo slobodu doveka

Ma gde god ona bila

Sad voskom perje lepimo

I ka horizontu gledamo

You sunce sto radja se I novi dan sto budi se Dedal:

Dosao I je I taj dan da rasirimo svoja krila!

Ali, Sine moj, ne leti blizu mora, niti blizu sunca!

Ikar:

Gledam ti you oci I you njima strah!

Veruj sve cu moci!

Ovaj dan je znak!

Predugo sam zvezde gledao kao prah

I predugo sam ziveo tvoj mrak!

Gledam ptica let — to je sloboda

Letim sve dalje — nebu iza oblaka!

Lepote sjaj mi krila izgara

Vreli vosak!

Oh, moja sujeta!

Refren ii:

Istinu duha coveka

You sunovrat salje sujeta

Nasli smo slobodu doveka

Sine moj, zar nije bila dovoljna?

Poslednje ''ne tako visoko''

Senku topi nad plavetnilom

Proklet je tren kad se oseti

Toplota zelje I vostanu dusu istopi

Part iii: Pad

Daedalus:

Gevangen op een hoge toren, een eenzaam labyrint

Een slaaf van zijn kennis en grote onrechtvaardigheden!

Icarus:

Onschuldig, bewust van de waarheid

Voor de zonde van iemand anders, betaal ik nu het gilde voor het Grote Onrecht!

Deel II: Laten we

Icarus:

Dag na dag kijken we naar de zee

En een leven dat langs ons heen stroomt

Je afstand schepen varen

Witte zeilen wekken hoop op redding!

Daedalus:

Zoon, ik kijk in je ogen terwijl je erger wordt

Vol leven, hoop en slaap

Om je kettingen af ​​te werpen

De boeien van mijn vaders last!

Kijk hoe de vogel vliegt - het is vrijheid!

Veer voor veer red je vleugels

Mijn zoon, de hemel is onze limiet!

Koor ik:

De waarheid van de menselijke geest

Nu geeft hij ons vleugels

Om voor altijd vrijheid te leven

Waar ze ook was

Lijm nu de veren met was

En we kijken naar de horizon

Jij zon die is geboren en een nieuwe dag dat Daedalus wakker wordt:

De dag is aangebroken om onze vleugels uit te slaan!

Maar, mijn Zoon, vlieg niet in de buurt van de zee, noch in de buurt van de zon!

Icarus:

Ik kijk naar je ogen en je bent bang voor ze!

Geloof alles wat ik kan!

Deze dag is een teken!

Te lang heb ik de sterren als stof gezien

En ik heb je duisternis te lang geleefd!

Ik zie vogels vliegen - het is vrijheid

Ik vlieg steeds verder - naar de lucht achter de wolken!

De schoonheid van de gloed van mijn vleugels brandt

Hete was!

O, mijn ijdelheid!

Koor II:

De waarheid van de menselijke geest

Jij stofdoek stuurt ijdelheid

We hebben voor altijd vrijheid gevonden

Mijn zoon, was het niet genoeg?

De laatste "niet zo hoog"

De schaduw smelt over het blauw

Verdomme op het moment dat hij het voelt

De warmte van verlangen en de wassende ziel smelten

Deel iii: Pad