Riparto da zero - Atlante

Mi manca il respiro

Mi giro nel letto

La faccia sul muro

Ho imparato persino

A distinguere il nero dal grigio nel buio

E son sveglio da un po'

Colgo cenni di vita provati mai prima

E ho dormito, lo giuro

Sì, una volta in passato

E lo spero in futuro

Non riesco a capire

Perché sono così fragile

Non riuscire a reagire

Non è mai stato così facile

Difenditi se puoi

Dai lati bui di te stesso

Difendimi se puoi

Non c'è più luce da un pezzo

Come fa presto

Un mese soltanto

Un boccone strappato alle fauci dell’eternità

E adesso sul serio riparto da zero

Ho pensato «sarà una sfida gestibile alla mia età»

E ho dormito, lo giuro

Sì, una volta in passato

E lo spero in futuro

Non riesco a capire

Perché sono così fragile

Non riuscire a reagire

Non è mai stato così facile

Difenditi se puoi

Dai lati bui di te stesso

Difendimi se puoi

Non c'è più luce da un pezzo

Ik kan niet ademen

Ik draai me om in bed

Het gezicht aan de muur

Ik heb het zelfs geleerd

Om zwart van grijs te onderscheiden in het donker

En ik ben al een tijdje wakker

Ik vang hints van het leven op die ik nog nooit eerder heb meegemaakt

En ik heb geslapen, ik zweer het

Ja, een keer in het verleden

En ik hoop het in de toekomst

ik kan het niet begrijpen

Omdat ik zo kwetsbaar ben

Niet kunnen reageren

Het is nog nooit zo eenvoudig geweest

Verdedig jezelf als je kunt

Van de donkere kanten van jezelf

Verdedig me als je kunt

Er is lang geen licht geweest

Hoe gaat binnenkort

Slechts één maand

Een brok weggerukt uit de kaken van de eeuwigheid

En nu begin ik echt vanaf nul

Ik dacht "het zal een beheersbare uitdaging zijn op mijn leeftijd"

En ik heb geslapen, ik zweer het

Ja, een keer in het verleden

En ik hoop het in de toekomst

ik kan het niet begrijpen

Omdat ik zo kwetsbaar ben

Niet kunnen reageren

Het is nog nooit zo eenvoudig geweest

Verdedig jezelf als je kunt

Van de donkere kanten van jezelf

Verdedig me als je kunt

Er is lang geen licht geweest