Dear Diary : 2016.07.29 - ATEEZ

29th of July, weather is clear

One adult asked me, «What is your dream?»

As if my dreams explained who I am

When I said I had no dream

The look on the adult’s face was like the child with no name

The look was familiar to me

Though studying wasn’t much of my taste, I tried my best

Parents were fond of joy when I brought good grades to them

Walking on the same path at the same time

I continued my life with no expression

Many books tell me, «Look at the stars in the night sky

And become the person who shines bright like those stars»

But the stars that I looked up in the sky did not shine at all

So I continue to walk, looking down on the floor

Suddenly, a strange thing happened to me

As I was walking, a child came up to me and started talking to me

«There is nothing on the floor to look at, raise your head up»

This child was a bit weird

The child looked at me with a bright smile and had a pure glow from its face

But it seems like this child had the same expression on its eyes as me

From that moment, we started to hang out a few times

Turning up the music and dancing together was the most exciting part of our

hangouts

For the first time, I actually felt alive

Hearts pounding like it is about to burst out

And this tingling feelings coming up from my fingertips started to take over me

Was there a moment when I wanted something this bad?

One by one, more children started to say my name

The path that I only walked with one another person became a path to many

Slowly, the word ‘I' became ‘ours'

Wandering around with this unknown fever

As we looked above our heads, stars seem to shine bright

Today

29 juli, helder weer

Een volwassene vroeg me: "Wat is je droom?"

Alsof mijn dromen verklaarden wie ik ben

Toen ik zei dat ik geen droom had

De blik op het gezicht van de volwassene was als het kind zonder naam

De blik kwam me bekend voor

Hoewel studeren niet echt mijn smaak was, heb ik mijn best gedaan

Ouders waren dol op blijdschap toen ik ze goede cijfers bracht

Tegelijkertijd op hetzelfde pad lopen

Ik ging verder met mijn leven zonder enige uitdrukking

Veel boeken vertellen me: "Kijk naar de sterren aan de nachtelijke hemel"

En word de persoon die straalt als die sterren»

Maar de sterren die ik aan de hemel opkeek, schenen helemaal niet

Dus ik blijf lopen en kijk naar beneden op de vloer

Plots gebeurde er iets vreemds met mij

Terwijl ik liep, kwam er een kind naar me toe en begon tegen me te praten

«Er is niets op de vloer om naar te kijken, hef je hoofd op»

Dit kind was een beetje raar

Het kind keek me met een stralende glimlach aan en had een pure gloed van zijn gezicht

Maar het lijkt erop dat dit kind dezelfde uitdrukking op zijn ogen had als ik

Vanaf dat moment begonnen we een paar keer af te spreken

De muziek harder zetten en samen dansen was het meest opwindende deel van onze

hangouts

Voor het eerst voelde ik me echt levend

Harten bonzen alsof het op het punt staat uit te barsten

En deze tintelende gevoelens die uit mijn vingertoppen kwamen, begonnen me over te nemen

Was er een moment dat ik iets zo graag wilde?

Een voor een begonnen meer kinderen mijn naam te zeggen

Het pad dat ik alleen met elkaar bewandelde, werd een pad naar velen

Langzaam werd het woord 'ik' 'van ons'

Ronddwalen met deze onbekende koorts

Terwijl we boven ons hoofd keken, lijken de sterren helder te schijnen

Vandaag