Rue Parisienne - Arvin

C’est pas facile j’pense pas que je devrais t'écrire cette lettre

Tu préfères de toute façon lire tes livres de merde être ou ne pas être

La vie c’est pas une pièce de théâtre qu'à chaque poésie tu caresses

Donne moi un peu de fond j’en ai marre de la forme ou du paraître

J’aimerai dire tellement de chose mais avant ça j’aimerai y croire

J’aurai aimé ne pas arriver à ce point pour avoir une réaction

J’aimerai te crever les yeux au moins t’aurai une raison de pas voir

Regarde moi une première fois avant que je passe à l’action

J’sais pas si je t’inviterai à mon mariage

J’ai peur de pas pouvoir dire oui

Ou que t’ai pas envie de faire le voyage

Tout est gris comme à Paris

J’m’enferme dans un mirage je savoure chaque goutte de pluie

Même si t’enlevais tout ces grillages ton cœur ne m’attire plu chérie

J’fais encore ce rêve bizarre où je nous vois tout les deux

Ce rêve bizarre qui exauce tout mes vœux

Je sais pas si je doit prendre ce que j’ai besoin ou ce que je veux

Je suis même pas sûr d’avoir besoin de ce que je veux

J’aimerai te pousser en premier pour que tu voir le fond du trou

Aujourd’hui j’ai juste mis une feuille pour que la table soit plus bancale

Ose prendre des risques c’est un délice pour les fous

Mais toi t’es un fou que les fous trouvent fou et tu te trouves normal

Je ne pensais ne connaître que l'été comme si il n’y avait pas d’hiver

Tu pensais pas à ce qui allait se passer ou même m’arriver

Parfaite pour toi mais pour moi cette relation n'était pas si saine

Il est temps pour moi de m’effacer dans ces rues parisiennes

Quand je te vois

J’ai l’impression de me voir moi

Mais tu ne vois pas comme je saigne

Dans ces rues parisiennes

Quand je te vois

J’ai l’impression de me voir moi

Mais tu ne vois pas comme je saigne

Dans ces rues parisiennes

C’est pas facile de lire cette lettre je sais que c’est les derniers mots de toi

J’aurai préféré finir tout ça sur quelques notes de joie

Mais qu’est ce que je raconte j’aurais préféré que rien ne se finissent

Mais je choisi pas le destin juste les mots qui me punissent

On va s’embrouiller parce que je veux aller à gauche et toi à droite

Mais même désorganisé c’est pas toi la plus maladroite

C’est maladif chez moi j’fais pas la diff c’est noir

Même à paris tu vois

Même à paris tu crois

J’espère que tu m’inviteras pas à ton mariage

J’ai pas envie de trouver une excuse et de mentir un nouvelle fois

J’espère partir tôt je prie pour vite prendre de l'âge

De toute façon été voir te marier pour moi c’est comme mourir un seconde fois

T’as le regard aérien et j’ai la tête dans les nuages

Mais ça je te l’ai jamais dis comme si j’avais peur de l’orage

Que le tonnerre gronde et me rappelle mes cauchemars

T’en dormais pas la nuit et j’pensais que c'était moi qui broyais du noir

Je me mets du poison dans le corps quand je mélange les mixtures

T’aimerais me ligoter dans le coffre et puis brûler la voiture

Si seulement j’vivais pour que tu me laisse une quatrième chance

J’la louperais pas du moins c’est comme ça que je pense

Tu ne pensais ne connaître que l'été comme si il n’y avait pas d’hiver

Je pensais pas à ce qui allait se passer ou même t’arriver

Parfaite pour moi mais pour toi cette relation n'était pas si saine

Il est temps pour moi de m’effacer dans ces rue parisienne

Quand je te vois

J’ai l’impression de me voir moi

Mais tu ne vois pas comme je saigne

Dans ces rues parisiennes

Quand je te vois

J’ai l’impression de me voir moi

Mais tu ne vois pas comme je saigne

Dans ces rues parisiennes

Quand je te vois

J’ai l’impression de me voir moi

Mais tu ne vois pas comme je saigne

Dans ces rues parisiennes

Quand je te vois

J’ai l’impression de me voir moi

Mais tu ne vois pas comme je saigne

Dans ces rues parisiennes

Het is niet gemakkelijk. Ik denk niet dat ik je deze brief moet schrijven

Je leest toch liever je waardeloze boeken om te zijn of niet te zijn

Het leven is geen toneelstuk dat je met elk gedicht streelt

Geef me wat achtergrond. Ik ben de vorm of het uiterlijk beu

Ik zou zoveel dingen willen zeggen, maar daarvoor zou ik het graag willen geloven

Ik wou dat ik niet op dit punt was gekomen om een ​​reactie te krijgen

Ik zou je ogen willen uitsteken, dan heb je tenminste een reden om niet te zien

Bekijk mij eerst voordat ik actie onderneem

Ik weet niet of ik je zal uitnodigen voor mijn bruiloft

Ik ben bang dat ik geen ja kan zeggen

Of dat je geen zin hebt om de reis te maken

Alles is grijs zoals in Parijs

Ik sluit mezelf op in een luchtspiegeling Ik geniet van elke druppel regen

Zelfs als je al deze hekken verwijdert, trekt je hart me niet meer aan, schat

Ik heb nog steeds een rare droom waarin ik ons ​​allebei zie

Deze rare droom die al mijn wensen vervult

Ik weet niet of ik moet nemen wat ik nodig heb of wat ik wil

Ik weet niet eens zeker of ik nodig heb wat ik wil

Ik wil je eerst duwen zodat je de bodem van het gat kunt zien

Vandaag heb ik net een laken gelegd om de tafel wat wiebeliger te maken

Durf risico's te nemen, het is een genot voor dwazen

Maar jij bent een dwaas waarvan dwazen denken dat het gek is en jij denkt dat je normaal bent

Ik dacht dat ik alleen de zomer kende alsof er geen winter was

Je had niet gedacht wat er met mij zou gebeuren of zelfs maar zou gebeuren

Perfect voor jou, maar voor mij was deze relatie niet zo gezond

Het wordt tijd dat ik een stap opzij zet in deze Parijse straten

Als ik je zie

Ik heb het gevoel dat ik mezelf zie

Maar je ziet niet hoe ik bloed

In deze Parijse straten

Als ik je zie

Ik heb het gevoel dat ik mezelf zie

Maar je ziet niet hoe ik bloed

In deze Parijse straten

Het is niet gemakkelijk om deze brief te lezen. Ik weet dat het de laatste woorden van jou zijn

Het liefst had ik het allemaal afgesloten met een paar vrolijke tonen

Maar waar heb ik het over, ik wou dat er niets was geëindigd

Maar ik kies niet het lot alleen de woorden die me straffen

We gaan rotzooien want ik wil naar links en jij wilt naar rechts

Maar zelfs ongeorganiseerd ben je niet de onhandigste

Het is ziek thuis. Ik doe het verschil niet, het is zwart

Zelfs in Parijs zie je

Zelfs in Parijs denk je

Ik hoop dat je me niet uitnodigt voor je bruiloft

Ik wil geen excuus vinden en opnieuw liegen

Ik hoop snel te vertrekken. Ik bid om snel oud te worden

Hoe dan ook, je met mij zien trouwen is alsof je voor de tweede keer sterft

Jij hebt een luchtige blik en ik loop met mijn hoofd in de wolken

Maar dat heb ik je nooit verteld alsof ik bang was voor de storm

Laat de donder rommelen en me herinneren aan mijn nachtmerries

Je sliep 's nachts niet en ik dacht dat ik aan het piekeren was

Ik stop vergif in mijn lichaam als ik de mengsels meng

Wil je me vastbinden in de kofferbak en dan de auto in brand steken?

Leefde ik maar voor jou om me een vierde kans te geven

Ik zou het niet willen missen, althans dat denk ik

Je dacht dat je alleen de zomer kende alsof er geen winter was

Ik had niet gedacht wat er zou gaan gebeuren of zelfs met jou zou gebeuren

Perfect voor mij, maar voor jou was deze relatie niet zo gezond

Het wordt tijd dat ik een stap opzij zet in deze Parijse straten

Als ik je zie

Ik heb het gevoel dat ik mezelf zie

Maar je ziet niet hoe ik bloed

In deze Parijse straten

Als ik je zie

Ik heb het gevoel dat ik mezelf zie

Maar je ziet niet hoe ik bloed

In deze Parijse straten

Als ik je zie

Ik heb het gevoel dat ik mezelf zie

Maar je ziet niet hoe ik bloed

In deze Parijse straten

Als ik je zie

Ik heb het gevoel dat ik mezelf zie

Maar je ziet niet hoe ik bloed

In deze Parijse straten