Piuma - Arvin

Tu m’as

Tu vois

Je n’veux

Que toi

Tu m’as

Laissé

Du mal

À encaisser

Et j’en repars avec des maux

Je garde mes mots dans mes mémos

Avant que la nuit ne me démonte

J’accorde une valse à mes démons

Loin de l’arbre seul la pomme ne peut que pourrir

Mon père me disait de pas jouer des rôles même si ce n’est que pour rire

Mais moi avant de savoir marcher j’voulais déjà courir

Aujourd’hui je ne vis même plus j’attend juste de mourir

C’est pas triste c’est une réalité certaine

J’me sers d’elle inconsciemment pour servir mes pensées perverses

Laisse faire me disait cette petite voix dans ma cervelle

Mais qu’espères tu pourquoi tu restes perdu ce sans cesse

Et t’as comme des épines dans le coeur

Pendant que moi j’essaye de rester digne tant que je peux

Quand la nuit tombes bah je rentre seul

Peu réticent à mettre ta rétine en sueur

Apeuré de t'écoeurer avec ma vie de Rockeur

A chaque fois j’essayais de m’en sortir mais j’usais juste mes jokers

Pourquoi cette stupeur tu sais que je fais preuve d’une certaine pudeur

Mais tu maintenais avoir connu des pierres plus douce que mon coeur

Tu m’as

Tu vois

Je n’veux

Que toi

Tu m’as

Laissé

Du mal

À encaisser

Et j’en repars avec des maux

Je garde mes mots dans mes mémos

Avant que la nuit ne me démonte

J’accorde une valse à mes démons

Comme à chaque fois je vois le temps qui passe

J’me retrouve dans coins de rue dans chaque impasse

T’y met que quelque mots donc j’y met les phrases

J’ai l’impression de pas avancer pourtant je me dépasse

Ça faisait longtemps que je m'étais pas parler à moi même

J'étais trop occupé à faire de l’oseille que j’en oublier le poème

Le problème c’est que ma prose aime s’impose mal grès que t’aimes pas

Mes chansons qui abordent sans bordure des thème pareil

J’voyais l’assiette à moitié vide que tu ne faisais que garnir

Maintenu par 5 piliers mais chez moi il reste tout à bâtir

T’en pâti quand mon cote antipathique te faisait pâlir

J’reste équivoque car départ ça veut dire début et partir

J’t’avais

Sans voir

Ce n’est

Qu’un au revoir

Tu m’as

Je hebt me

Zie je

ik wil wat

Dan jij

Je hebt me

Met rust laten

Moeilijkheidsgraad

Om te verzilveren

En ik vertrek met pijn

Ik houd mijn woorden in mijn memo's

Voordat de nacht me verscheurt

Ik geef een wals aan mijn demonen

Ver van de boom kan alleen de appel alleen rotten

Mijn vader zei altijd dat ik geen rollen mocht spelen, ook al was het maar voor de lol

Maar ik, voordat ik wist hoe ik moest lopen, wilde ik al rennen

Vandaag leef ik niet eens meer, ik wacht gewoon om te sterven

Het is niet triest, het is een bepaalde realiteit

Ik gebruik haar onbewust om mijn perverse gedachten te dienen

Laat het gezegd zijn dat stemmetje in mijn hoofd

Maar waar hoop je op waarom je zo eindeloos verdwaald blijft

En je hebt als doornen in je hart

Terwijl ik probeer waardig te blijven zolang het kan

Als de nacht goed valt, ga ik alleen naar huis

Niet bereid om je netvlies te laten zweten

Bang om je ziek te maken met mijn rockerleven

Elke keer probeerde ik rond te komen, maar ik gebruikte gewoon mijn grappenmakers

Waarom deze verbazing weet je dat ik een zekere bescheidenheid aan de dag leg

Maar je bleef stenen kennen die zachter waren dan mijn hart

Je hebt me

Zie je

ik wil wat

Dan jij

Je hebt me

Met rust laten

Moeilijkheidsgraad

Om te verzilveren

En ik vertrek met pijn

Ik houd mijn woorden in mijn memo's

Voordat de nacht me verscheurt

Ik geef een wals aan mijn demonen

Zoals altijd zie ik de tijd verstrijken

Ik bevind me op straathoeken in elke doodlopende weg

Je hebt er maar een paar woorden in gezet, dus ik heb de zinnen erin gezet

Ik heb het gevoel dat ik niet beweeg, maar ik dwing mezelf

Het is lang geleden dat ik tegen mezelf heb gepraat

Ik had het te druk met zuring maken dat ik het gedicht vergat

Het probleem is dat mijn proza ​​houdt van zandsteen dat je niet leuk vindt

Mijn liedjes die dergelijke thema's grenzeloos behandelen

Ik zag het halflege bord dat je net aan het garneren was

Onderhouden door 5 pijlers maar thuis moet alles nog gebouwd worden

Je lijdt als mijn onsympathieke kant je bleek maakte

Ik blijf dubbelzinnig, want vertrekken betekent beginnen en vertrekken

ik had je

Zonder te zien

Het is niet

Gewoon een afscheid

Je hebt me