Now We Sleep - Michael Lessard

I’m your inner voice bringing things to light

Opening doors to one’s sealed closed, then keeping us inside

I’m sure there’s reasons for lack of control

I am sure there’s reasons for that

We know too well

We’ve done this dance before

As your eyes close, mine awake

Just in time to let you know

Every day’s a blessing because time is shortening

Wide awake or dead asleep, I never catch dreams

Sometimes self love comes with self harm

The pills are poison only if you want them to be

I wish that we shared the same thoughts, and not the same bed

Choosing who dreams and walks toward death

By the time we’re eaten by the rivers mouth, we’ll be driftwood

Moving with the stray channels, we’ll be

The back of my mind’s deserted

It is time to find your way there and make your peace, without me holding you

back

Without me

Without me holding you back

Once again, the void called us towards it’s calming warm embrace

Then, you left me stranded here;

when we were so close to our own endless

conversations

I’ll sneak away to the surface when you falter again

Every day’s a blessing because time is shortening

Wide awake or dead asleep, I never catch dreams

I can’t tell if you’re worth saving

I can’t tell if you’re worth saving

I can’t tell if you’re worth saving

Who here’s convincing who to lean away from the prize?

Prize

Can we save us from ourselves?

Ik ben je innerlijke stem die dingen aan het licht brengt

Deuren openen om je verzegelde gesloten te houden, en ons dan binnen houden

Ik weet zeker dat er redenen zijn voor een gebrek aan controle

Ik weet zeker dat daar redenen voor zijn

We weten het maar al te goed

We hebben deze dans eerder gedaan

Terwijl je ogen sluiten, de mijne wakker

Net op tijd om het je te laten weten

Elke dag is een zegen omdat de tijd korter wordt

Klaarwakker of dood in slaap, ik vang nooit dromen

Soms gaat zelfliefde gepaard met zelfbeschadiging

De pillen zijn alleen vergif als je wilt dat ze zijn

Ik wou dat we dezelfde gedachten deelden, en niet hetzelfde bed

Kiezen wie droomt en naar de dood loopt

Tegen de tijd dat we worden opgegeten door de riviermonding, zijn we drijfhout

Meebewegen met de verdwaalde kanalen, we zullen zijn

Mijn achterhoofd is verlaten

Het is tijd om je weg daarheen te vinden en vrede te sluiten, zonder dat ik je vasthoud

rug

Zonder mij

Zonder dat ik je tegenhoud

Nogmaals, de leegte riep ons naar zijn kalmerende warme omhelzing

Toen liet je me hier achter;

toen we zo dicht bij onze eigen oneindigheid waren

gesprekken

Ik sluip weg naar de oppervlakte als je weer wankelt

Elke dag is een zegen omdat de tijd korter wordt

Klaarwakker of dood in slaap, ik vang nooit dromen

Ik weet niet of je het waard bent om te besparen

Ik weet niet of je het waard bent om te besparen

Ik weet niet of je het waard bent om te besparen

Wie overtuigt hier wie weg te leunen van de prijs?

Prijs

Kunnen we ons van onszelf redden?