Sol Vermelho - Arthur Melo

Eu sei que meus olhos mentem

Mas meu coração é quente

Como o vermelho

Como o fogo

Como o sangue

Dento de nós

E tudo um dia vai passar

E essa terra nos presentear

Com a calma e a paz

Com a certeza de quem somos

Mas eu volto azul

Como o fundo do mar

E volto raso

Sem meu lugar

Nessa troca de barcos

Nesses amores secos

Nesses governos tortos

Eu me preencho vazio

No nosso silêncio calado

Eu faço o meu navio

Me ponho a navegar

No Céu nocturno

Só me tenho só

E vejo tudo passar

Vejo tudo mudar

E não tenho nada que eu possa fazer

Além de observar e absorver

E fecho todas as minhas portas

E vejo o mundo só pelos seus olhos vermelhos

Ik weet dat mijn ogen liegen

Maar mijn hart is warm

zoals de rode

zoals vuur

zoals het bloed

binnenkant van ons

En op een dag gaat alles voorbij

En dit land presenteert ons

Met rust en vrede

Met de zekerheid van wie we zijn

Maar ik kom blauw terug

Zoals de bodem van de zee

En ik kom oppervlakkig terug

zonder mijn plaats

In deze bootruil

In deze droge liefdes

In deze kromme regeringen

Ik vul mezelf leeg

In onze stille stilte

Ik maak mijn schip

Ik begin te zeilen

aan de nachtelijke hemel

Ik heb alleen mezelf

En ik zie van alles voorbij komen

Ik zie alles veranderen

En ik kan niets doen

Naast observeren en absorberen

En sluit al mijn deuren

En ik zie de wereld alleen door jouw rode ogen