Ты - Artees

Из пустоты все возникло в один миг

Ты заполнила мой мир, этой ночью мы парим

И только ты ты ты ты ты тянешь как магнит

Все твои черты я не выпускаю из головы

Мы мы мы мы будто фонари загорались в миг,

Но другу другу днём мы не нужны.

Да ты меня манила своим ароматом

это не край

Ты потушила свечи за нас двоих и тихо ушла

На утро мятая постель пуста это всего лишь игра

Скажи мне кто же ты такая как найти тебя

Нас листопадом будто сорвало и сдуло замело следы

Нас увело попутным ветром вдалеке далеком мы

Два силуэта за холмом льется как из ведра вода

Доносит звоны голосов скажи мне что нас ждет тогда

Я так давно тебя искал, но ты оставила печаль, я перешагнул через себя ради мгновенья ради мгновенья…

Я так давно тебя искал, но ты оставила печаль, я перешагнул через себя ради мгновенья ради мгновенья…

И только ты ты ты ты ты тянешь как магнит

Все твои черты я не выпускаю из головы

Мы мы мы мы будто фонари загорались в миг,

Но другу другу днём мы не нужны.

Vanuit de leegte ontstond alles in een oogwenk

Je vulde mijn wereld, vanavond stijgen we

En alleen jij jij jij jij jij jij trekt als een magneet

Al je eigenschappen krijg ik niet uit mijn hoofd

We zijn wij, we zijn als lichten die in een oogwenk oplichten,

Maar overdag hebben we elkaar niet nodig.

Ja, je wenkte me met je geur

dit is niet het einde

Je doofde de kaarsjes voor ons tweeën en ging stilletjes weg

'S Morgens is het verfrommelde bed leeg, het is maar een spelletje

Vertel me wie ben je hoe ik je kan vinden

Het was alsof we werden weggerukt en weggeblazen door de vallende bladeren

We werden meegenomen door een mooie wind in de verte, ver weg, wij

Twee silhouetten die over de heuvel stromen als water uit een emmer

Brengt het gerinkel van stemmen, vertel me wat ons dan te wachten staat

Ik ben al zo lang naar je op zoek, maar je verliet verdriet, ik stapte over mezelf heen voor een moment om een ​​moment ...

Ik ben al zo lang naar je op zoek, maar je verliet verdriet, ik stapte over mezelf heen voor een moment om een ​​moment ...

En alleen jij jij jij jij jij jij trekt als een magneet

Al je eigenschappen krijg ik niet uit mijn hoofd

We zijn wij, we zijn als lichten die in een oogwenk oplichten,

Maar overdag hebben we elkaar niet nodig.