Saliva - Art Rush

he loved the way her eyes

were too big for her face

and the tiny crack and snap

of her saliva when she smiled

that you could barely hear

she loved the way he hated music;

every kind, although music was her life

somehow she didn’t seem to mind

occasionally he’d crack and dance

she loved those moments too

he loved the way they opened up

right at the moment things came through

the times that she’d been hopeful and

the times that he’d been cut

stronger for their weaknesses

and tingling in the gut

sitting on a wharf

alone together late at night

their faces bright despite

only slight reflected light

they’d done the first kiss thing

less than two hours before

but they weren’t kissing now

cuz they were on to something more

with tiny bits of paper on

the harbour ocean floor

she loved the love he’d punch

into his phone when he was drunk

his affection was immensely cute

when he couldn’t spell her name

he loved the way her hands could say

that things’ll work out for the best

and together by the ocean

she loved his arms around her chest

he loved the way her eyes

were too big for her face

and the tiny crack and snap

of her saliva when she smiled

the times that he’d been hopeful and

the times that she’d been cut

stronger for their weaknesses

and tingling in the gut

moving like a stealthy cat

they snuck into together

there’s never been someone like you

i’d stay like this forever

hij hield van de manier waarop haar ogen

waren te groot voor haar gezicht

en de kleine barst en breuk

van haar speeksel als ze glimlachte

dat je nauwelijks kon horen

ze hield van de manier waarop hij muziek haatte;

elke soort, hoewel muziek haar leven was

op de een of andere manier leek ze het niet erg te vinden

af en toe danste en danste hij

ze hield ook van die momenten

hij hield van de manier waarop ze zich openden

precies op het moment dat dingen doorkwamen

de keren dat ze hoopvol was geweest en

de keren dat hij was geknipt

sterker voor hun zwakheden

en tintelingen in de darmen

zittend op een kade

's avonds laat samen alleen

ondanks hun stralende gezichten

slechts licht gereflecteerd licht

ze hadden de eerste kus gedaan

minder dan twee uur ervoor

maar ze kusten nu niet

want ze waren iets meer van plan

met kleine stukjes papier erop

de oceaanbodem van de haven

ze hield van de liefde die hij zou slaan

in zijn telefoon toen hij dronken was

zijn genegenheid was enorm schattig

toen hij haar naam niet kon spellen

hij hield van de manier waarop haar handen konden zeggen

dat het goed komt

en samen aan de oceaan

ze hield van zijn armen om haar borst

hij hield van de manier waarop haar ogen

waren te groot voor haar gezicht

en de kleine barst en breuk

van haar speeksel als ze glimlachte

de keren dat hij hoopvol was geweest en

de keren dat ze was geknipt

sterker voor hun zwakheden

en tintelingen in de darmen

bewegen als een sluipende kat

ze slopen in elkaar

er is nog nooit iemand geweest zoals jij

ik zou voor altijd zo blijven