Desierto - Ars Amandi

De un desierto que no puedes salir

Toda la arena vuelve junto a ti

Y te arrepientes y no puedes encontrar

Ese oasis que te salvará

Con tanta arena no puedes descubrir

Lo que es la nieve, nieve de verdad

Te sientes débil ya no tienes solución

Ves un oasis tu imaginación

Quieres salir de ese desierto que no te deja vivir

Un poco tarde quizá pero se puede intentar

Son los camellos que no te sacarán

De ese desierto que hay dentro de ti

Fría es la noche, queda poco por vivir

Si no te sales morirás al fin

Toda tu fuerza tendrás que utilizar

Y conseguir llegar hasta el final

Que en el desierto ya no encontrarás la luz

Con esa magia negra que hay en ti

Quieres salir de ese desierto que no te deja vivir

Un poco tarde quizá pero se puede intentar

Uit een woestijn kom je niet meer weg

Al het zand komt naar je terug

En je hebt spijt en je kunt het niet vinden

Die oase die je zal redden

Met zoveel zand kun je niet ontdekken

Wat is sneeuw, echte sneeuw

Je voelt je zwak en je hebt geen oplossing

Je ziet een oase in je verbeelding

Je wilt weg uit die woestijn die je niet laat leven

Een beetje laat misschien, maar je kunt het proberen

Het zijn de kamelen die je er niet uit zullen halen

Van die woestijn die in je zit

Koud is de nacht, er is weinig meer om te leven

Als je er niet uitkomt, ga je uiteindelijk dood

Al je kracht zul je moeten gebruiken

En kom tot het einde

Dat je in de woestijn het licht niet meer zult vinden

Met die zwarte magie die in je zit

Je wilt weg uit die woestijn die je niet laat leven

Een beetje laat misschien, maar je kunt het proberen