Camino Sin Fin - Ars Amandi

Escuchad lo que dice la historia

Es un cuento infinito que nunca tiende a terminar

Donde el fuego cruzado derriba a su paso

Toda una ciudad sin cesar

Y observando la angustia que cae sobre ellos

Sin tener una solución

Donde miras al cielo y observas la lluvia

Que cae sin parar

No importa, el hecho es matar

Y ver como sufre la gente por un retorcido

Que sólo pretende ganar

Una guerra imposible perdida hace tiempo

Sin saber que no va a triunfar

Sin saber que su odio es el odio de todos

Pero contra él nada más

Su maldita conciencia caerá sobre él una vez y otra vez

No importa el hecho es matar y seguir camino sin fin

Tus manos manchadas de sangre y poder

Tu absurdo placer hace retumbar

La tierra y la fuente de la libertad

Sal de ahí, de ese hueco de insectos

Donde tú te escondes

Y mira la que has preparao

Campos llenos de cruces, paredes manchadas

Familias que no volverán

A vivir en su tierra, una tierra maldita

Donde antes se podía estar

Y ahora pisas en falso y te borran del mapa

Y preguntas porqué

No importa el hecho es matar y seguir

Traficando deseos sedientos de orgullo

Buscando medallas de honor

Sin pensar que su muerte por una bandera

Merece la pena y ya ves

Tus soldados se marchan y tú con tu ansia

Seguimos donde esto empezó

Es la historia de siempre que no cambiará

La ambición perderá

Luister naar wat het verhaal zegt

Het is een eindeloos verhaal dat nooit eindigt

Waar het kruisvuur in zijn kielzog neerslaat

Een hele stad zonder ophouden

En kijken naar de angst die op hen valt

zonder een oplossing te hebben

Waar je naar de lucht kijkt en naar de regen kijkt

die valt zonder te stoppen

Het maakt niet uit, het feit is om te doden

En zie hoe mensen lijden voor een verwrongen

Die alleen maar wil winnen

Een onmogelijke, lang verloren oorlog

Zonder te weten dat het hem niet gaat lukken

Niet wetende dat zijn haat de haat van iedereen is

Maar tegen hem niets meer

Zijn verdomde geweten zal keer op keer op hem neerkomen

Het maakt niet uit, het is om te doden en een eindeloos pad te gaan

Je handen bevlekt met bloed en kracht

Je absurde plezier doet rommelen

Het land en de bron van vrijheid

Ga daar weg, uit dat hol van insecten

waar je je verstopt

En kijk wat je hebt voorbereid

Velden vol kruizen, bevlekte muren

Gezinnen die niet zullen terugkeren

Om in zijn land te leven, een vervloekt land

Waar je eerder kon zijn

En nu stap je op het verkeerde been en vegen ze je van de kaart

En je vraagt ​​waarom

Het maakt niet uit of het doden en gaan is

Handel in trots-dorstige verlangens

Op zoek naar eremedailles

Zonder te denken dat zijn dood voor een vlag is

Het is het waard en je ziet het

Je soldaten vertrekken en jij met je gretigheid

We gaan verder waar dit begon

Het is hetzelfde oude verhaal dat niet zal veranderen

ambitie verliest