Они курили - Arhara

Это так трудно — выбор между чувством, разумом, тобой,

Когда сей даже потерял, запутался

И жизнь вся стала западнёй,

И стало так всё западло, запал угас, тянет на дно.

Одно спасает, что стучит то сердце, что в тебе,

Но режет оно на тебе живом,

А мы живём и знаем, что такое грусть и что такое плохо,

И с каждым вздохом ловим суть, и знаем, что где взять малёха.

Вам бережно хранить бы ваши чувства, вы их бьёте на осколки,

И скольким не пожертвуете ради них,

И сколько будет в этом толку.

И к счастью на пути есть путь несчастья только.

Это каким же нужно быть дебилом, чтоб свернуть с дороги.

«Не верь, не бойся, не проси», — когда-то был ваш слоган.

Вам вырваться бы из мирка, который вас держать смог столько.

Они кутили, делали всё, что хотели.

Вокруг менялось всё и всё они меняли будучи в безделье,

И много ли мечтать, и знать мечты ли это.

И кто-то может только причитать, искать в другом огрехи

Ради потехи или так просто от делать не*уй.

Мы потеряли выходы и входы, шаг свой заменили бегом,

Со спехом вышли на прямую к финишу наверно,

Но был ли финиш финишем узнаем мы потом,

Когда опустошим чужое сердце.

Им так хотелось спрятаться в каком-то безымянном мире,

Где бы они друг друга сильно так любили,

Но либо мир их взял не принял,

Или они не то что-то курили.

Им так хотелось спрятаться в каком-то безымянном мире,

Где бы они друг друга сильно так любили,

Но либо мир их взял не принял,

Или они не то что-то курили…

Альбом: «Щедрая душа».

Март, 2016.

Het is zo moeilijk om te kiezen tussen gevoel, rede, jij

Toen deze zelfs verloor, in de war

En al het leven werd een valstrik,

En alles werd zo verzonken, de lont vervaagde en trok naar de bodem.

Men redt dat het hart dat in je klopt,

Maar het snijdt levend aan je,

En we leven en weten wat verdriet is en wat slecht is,

En met elke ademhaling vangen we de essentie op en weten we waar we de kleine moeten halen.

Je moet je gevoelens zorgvuldig bewaren, je breekt ze in stukken,

En het maakt niet uit hoeveel je niet voor hen opoffert,

En hoeveel zal in deze zin zijn.

En gelukkig is er op het pad alleen het pad van ongeluk.

Dit is wat een idioot je moet zijn om van de weg af te gaan.

"Geloof niet, wees niet bang, vraag niet", was ooit uw slogan.

Je zou moeten ontsnappen uit de kleine wereld die je zo lang kon vasthouden.

Ze dronken, deden wat ze wilden.

Alles om hen heen was aan het veranderen en ze veranderden alles terwijl ze niets deden,

En hoeveel te dromen, en om te weten of dit dromen zijn.

En iemand kan alleen maar klagen, zoeken naar gebreken in een ander

Voor de lol of gewoon niet doen.

We verloren uitgangen en ingangen, we vervingen onze stap door rennen,

Haastig naar de finish gegaan, waarschijnlijk

Maar of de finish een finish was, zullen we later ontdekken,

Als we het hart van iemand anders leegmaken.

Ze wilden zich zo graag verstoppen in een naamloze wereld,

Waar zouden ze zoveel van elkaar houden,

Maar of de wereld accepteerde ze niet,

Of ze hebben niets gerookt.

Ze wilden zich zo graag verstoppen in een naamloze wereld,

Waar zouden ze zoveel van elkaar houden,

Maar of de wereld accepteerde ze niet,

Of ze rookten niets...

Album: "Genereuze Ziel"

Maart, 2016.