Firestorm Redemption - Ares Kingdom

I am the offspring of resignation

Adopted by the fires of discontent

Optimism becomes an opiate

Survival and glory to the brave

Struggle stirs the human spirit

Kept keen on the grindstone of tiol

Pain and fear light the fire

But how high to stoke the flame?

Burn

Can the sheep be awakened?

I see signs of life flicker and die

Countless as the stars are our choices

The road has forged before us — now choose

Not this time, a new way must be forged

Forged to or from hell — we choose

Salvation just within reach

But how high must we stoke the flames?

Burn, burn, burn

The sanctimonious rabble cries louder

Opposition for its own sake

All caught within this maze

How many wolves are there among us?

If dissipline is born through struggle…

Where is it now?

Unconscious and buried by apathy

A cleansing firestorm gathers and grows…

The Cloudness nightsky glows at the horizon

But the zenith remains black as pitch

Silent flashes like summer lightning

Dawn approaches — the morning

Horned moon rises

This morning will be like no other

Firestorm awaits beneath the skyline

Awaits to consume our timid world

Because it’s time to burn again

Thunder sounds a warning

But no one stirs to rise

Silence descends like a funeral shroud

A final chance passes

The firestorm consumes the dead

Burn, burn, burn

White phosphorous flames reaching higher

Heaven chokes on the smoke

Mesmerised by the light of their own death

Burning out forever

The dust — borne by the wind…

Slash and burn and slash and burn and

Turn to fire…

Ik ben de nakomeling van ontslag

Aangenomen door de vuren van ontevredenheid

Optimisme wordt een opiaat

Overleven en glorie aan de dapperen

Strijd beroert de menselijke geest

Hield van de slijpsteen van Tiol

Pijn en angst ontsteken het vuur

Maar hoe hoog moet je de vlam stoken?

Brandwond

Kunnen de schapen gewekt worden?

Ik zie tekenen van leven flikkeren en sterven

Ontelbaar als de sterren zijn onze keuzes

De weg is voor ons uitgestippeld — kies nu

Deze keer niet, er moet een nieuwe manier worden gesmeed

Gesmeed naar of uit de hel - we kiezen

Verlossing binnen handbereik

Maar hoe hoog moeten we de vlammen opstoken?

Brand brand brand

Het schijnheilige gepeupel huilt harder

Oppositie omwille van zichzelf

Allemaal gevangen in dit doolhof

Hoeveel wolven zijn er onder ons?

Als dissipline door strijd wordt geboren...

Waar is het nu?

Bewusteloos en begraven door apathie

Een reinigende vuurstorm verzamelt en groeit...

De nachthemel van Cloudness gloeit aan de horizon

Maar het zenit blijft zwart als pek

Stille flitsen als zomerbliksem

De dageraad nadert — de ochtend

Gehoornde maan komt op

Deze ochtend zal als geen ander zijn

Vuurstorm wacht onder de skyline

Wacht om onze timide wereld te consumeren

Omdat het tijd is om weer te branden

Donder klinkt een waarschuwing

Maar niemand beweegt om op te staan

Stilte daalt neer als een lijkwade

Een laatste kans gaat voorbij

De vuurstorm verteert de doden

Brand brand brand

Witte fosforvlammen die hoger reiken

De hemel verslikt zich in de rook

Gebiologeerd door het licht van hun eigen dood

Voor altijd opgebrand

Het stof — gedragen door de wind...

Slash en branden en slash en branden en

Draai naar vuur…