Beasts That Perish - Ares Kingdom

Sing the songs of fools

Shall the means destroy the ends?

So vain is Man (the hand that wounds and heals)

Morality of these masters is that of the slaves

Leaving the rebuke of the wise echoing into eternity

Into the abyss — after them

Lunatic fringe sings the songs of fools

About the far side of glory

Celebrating life-wasting chaos

And so become the beasts that perish

Darkness in flesh, depravity personified

Slit eyes, forked tongues and venomous words

Strike at a world they pretend to understand

Illusions of superiority and enlightenment

Pride in aberration — a justification by faith

Lies!

Writhing on a throne of self-conceit

Words that fit like sackcloth

Last gasp of reason as its lungs fill with gas

Frothing, filth and agony awaits to purge

Towers of Sodom’s skyline

Silhouette the blood red dawn

Sin as far as the eye can see

Cloven hooves of the flock

Clatter among the serpents

Wriggling in the dust

Hearts of darkness

Slouching to oblivion

Temptation, gratification

Let them burn

Luminous beings that can die but once

Covered by monuments (not mountains)

Refusing to live in fear (or shadows)

Revel and glory in the struggle

Learning not to flinch

Grateful for the gift that causes such fear

Cautionary tales passed generation to generation

Anticipate sepultures of the beasts that perish

Those that prey on the weak

Handwritten epitaphs by the already dead

Though the faces change, their name remains the same

Supplication

What I want

What I should have

What should not be questioned

What is more than me?

Resolution

What I know

What was once so clear

What simply was not

What should but cannot be

What price their weakness demands of the world

Purge the beasts that perish

Zing de liederen van dwazen

Zullen de middelen de doelen vernietigen?

Zo ijdel is de mens (de hand die verwondt en geneest)

De moraal van deze meesters is die van de slaven

De bestraffing van de wijzen achterlatend in de eeuwigheid

In de afgrond — na hen

Lunatic Fringe zingt de liederen van dwazen

Over de andere kant van de glorie

Levensverspillende chaos vieren

En zo worden de beesten die vergaan

Duisternis in vlees, verdorvenheid gepersonifieerd

Spleetogen, gespleten tongen en giftige woorden

Sla een wereld aan die ze pretenderen te begrijpen

Illusies van superioriteit en verlichting

Trots op aberratie — een rechtvaardiging door geloof

Leugens!

Kronkelend op een troon van eigendunk

Woorden die passen als zakdoek

Laatste zucht van reden als zijn longen zich vullen met gas

Schuim, vuil en pijn wachten om te zuiveren

Torens van de skyline van Sodom

Silhouetteer de bloedrode dageraad

Zonde zover het oog reikt

Gespleten hoeven van de kudde

Kletter tussen de slangen

Wriemelen in het stof

Harten van duisternis

Slungelig in de vergetelheid

Verleiding, bevrediging

Laat ze branden

Lichtgevende wezens die maar één keer kunnen sterven

Bedekt met monumenten (geen bergen)

Weigeren om in angst (of schaduwen) te leven

Geniet van en glorie in de strijd

Leren om niet terug te deinzen

Dankbaar voor het geschenk dat zo'n angst veroorzaakt

Waarschuwingsverhalen worden van generatie op generatie doorgegeven

Anticipeer op graven van de beesten die vergaan

Degenen die op de zwakken jagen

Handgeschreven grafschriften van de reeds overledenen

Hoewel de gezichten veranderen, blijft hun naam hetzelfde

smeekbede

Wat ik wil

Wat ik zou moeten hebben

Wat mag niet in twijfel worden getrokken?

Wat is meer dan ik?

Oplossing

Wat ik weet

Wat ooit zo duidelijk was

Wat gewoon niet was?

Wat moet, maar kan niet zijn?

Welke prijs eist hun zwakheid van de wereld?

Zuiver de beesten die vergaan