Splitsville - Arctic Sleep

Ascensions in the overcast

A listless gaze in the hazy mass, sweeping to a fade

Stare straight up past the runway

And I’ll see you at the bottom of the glass

Mainframes shattered, the graphs and patterns burn away

Will you be back again

Signals break up and dust trails bleed across the sky

Silencing the crowd

Systems shut down, a shower of charcoal shards and sparks

Settles to the ground

Thinking someday you’ll spiral back down to the Earth

And you sure don’t mind the cold

You’ll disappear as the days grow old, but I will wait

Till the oxygen is thin

And I can’t feel a thing

Hemelvaart in de bewolking

Een lusteloze blik in de wazige massa, vegen tot een vervaging

Staar recht omhoog langs de landingsbaan

En ik zie je op de bodem van het glas

Mainframes verbrijzeld, de grafieken en patronen branden weg

Kom je nog een keer terug?

Signalen breken af ​​en stofsporen bloeden door de lucht

De menigte het zwijgen opleggen

Systemen stilgelegd, een regen van houtskoolscherven en vonken

Valt op de grond

Denkend dat je op een dag terug naar de aarde zult tuimelen

En je vindt de kou zeker niet erg

Je zult verdwijnen als de dagen oud worden, maar ik zal wachten

Tot de zuurstof dun is

En ik voel niets