The Distant Blue - Architects

That distant blue, that’s me and you

It was from there that we all grew

Framed in space, our first home

All those beating hearts that were made of stone

We were disaster built from flesh and bone

Their bodies made a mountain, a ladder to the stars

When they reached up to the sun, it only left them with scars

All the saints and the sinners will reap what they sow

So they stood back and watched their bitterness grow

They couldn’t tell the cure from disease

They no longer knew their want from their need

They fucked the future, forgot the past

Nothing built was built to last

A common ground, now we see

That connected us like the land and the sea

That distant blue, that’s me and you

It was from there that we all grew

Framed in space, our first home

All those beating hearts that were made of stone

We were disaster built from flesh and bone

Caught in a web, don’t struggle free

This is all we’ve got, so just let it be

If we save ourselves, we’ll feel so small

We’ll ask ourselves why we cared at all

Caught in a web, don’t struggle free

This is all we’ve got, so just let it be

If we save ourselves, we’ll feel so small

We’ll ask ourselves why we cared at all

Why we cared at all

Dat verre blauw, dat zijn ik en jij

Van daaruit zijn we allemaal gegroeid

Ingelijst in de ruimte, ons eerste huis

Al die kloppende harten die van steen waren

We waren rampzalig gebouwd van vlees en been

Hun lichamen vormden een berg, een ladder naar de sterren

Toen ze tot aan de zon reikten, lieten ze alleen littekens achter

Alle heiligen en zondaars zullen oogsten wat ze zaaien

Dus ze deden een stap achteruit en zagen hoe hun bitterheid groeide

Ze konden de genezing van ziekte niet onderscheiden

Ze wisten niet langer wat hun behoefte was

Ze hebben de toekomst verpest, het verleden vergeten

Niets gebouwd is gebouwd om lang mee te gaan

Een gemeenschappelijke basis, nu zien we

Dat verbond ons, zoals het land en de zee

Dat verre blauw, dat zijn ik en jij

Van daaruit zijn we allemaal gegroeid

Ingelijst in de ruimte, ons eerste huis

Al die kloppende harten die van steen waren

We waren rampzalig gebouwd van vlees en been

Gevangen in een web, worstel niet vrij

Dit is alles wat we hebben, dus laat het zo zijn

Als we onszelf redden, voelen we ons zo klein

We zullen ons afvragen waarom het ons iets kon schelen

Gevangen in een web, worstel niet vrij

Dit is alles wat we hebben, dus laat het zo zijn

Als we onszelf redden, voelen we ons zo klein

We zullen ons afvragen waarom het ons iets kon schelen

Waarom het ons allemaal iets kon schelen