Ditch - Arc Iris

Deep in the scent of this muffled ditch

I huddle beneath the coves

In my sleep I writhe and pitch

On your name

I scratch the bones of our once love

With sharpened rocks and sharper stones

Watch as the marrow bubbles and spits

Over a flame

To untwist these vines that hold my heart

Would mean to re-evolve the parts of

You and me

And her

And what has set you free

Your tempered smile and severed skin

Are bleeding in my memory

Searing marrow burns in the night

As I beg to have you here with me

I’m gaining weight and getting stoned

But you my dear are all alone

Beneath the soil

Of this God

Forsaken earth

But who am I to disappear

On account of all my shame and fear

What good is that, what will it show

To the tinkerers above

These shackles on my shriveled wrists

Are tight and tethered to your drift so

Drift you off

To hell and back

And I will come along

Tenderly please cut me free

For I need not come along

Diep in de geur van deze gedempte sloot

Ik kruip onder de baaien

In mijn slaap kronkel ik en pitch ik

Op je naam

Ik krab op de botten van onze eens liefde

Met geslepen stenen en scherpere stenen

Kijk hoe het merg borrelt en spuugt

Boven een vlam

Om deze wijnstokken los te draaien die mijn hart vasthouden

Zou betekenen om de delen van opnieuw te ontwikkelen

Jij en ik

En zij

En wat heeft je bevrijd?

Je getemperde glimlach en afgehakte huid

Bloeden in mijn geheugen

Verschroeiend merg brandt 's nachts

Als ik smeek om je hier bij me te hebben

Ik kom aan en word stoned

Maar jij, mijn liefste, bent helemaal alleen

Onder de grond

Van deze God

Verlaten aarde

Maar wie ben ik om te verdwijnen?

Vanwege al mijn schaamte en angst

Wat goed is dat, wat zal het laten zien?

Aan de knutselaars hierboven

Deze boeien om mijn verschrompelde polsen

Zijn strak en vastgebonden aan je drift dus

Drijf je af

Naar de hel en terug

En ik ga mee

Snijd me alsjeblieft teder los

Want ik hoef niet mee te gaan