Velonica -

挫折まみれ 流行にまぎれ 幸せな振りをして歌う

もっと走れと言い聞かして 無謀にも そっと風上へ

来た道を一瞥 ゆとりは御免 四面楚歌 参戦に次ぐ one game

「山あり谷あり崖あり」 塵は積もってく

果てしない旅の途中で 街のはずれに立ち寄る

疲れた両足をそっと投げ出して 寝転ぶと

繰り返される浅い眠り

何度も同じあの横顔

何度も同じあの言葉を…

「生きてるだけで悲しいと思うのは私だけなの?」と

タバコの煙が宙をうねり 虚ろのに消える

きっとまだ力なき幼い日に

見なくていい悲しみを 見てきた君は今

こらえなくていい涙を こらえて過ごしてる

ほんとのことだけで 生きてゆけるほど

僕らは強くないさ 強くなくていい

いい?

持ち上げた瞼 世界は春だ 桜色の風をかきわけて

遥か彼方へ向かう途中 この菜の花畑に君はいたのかな

この空に鳥の白いはばたきを 僕が探す間きっと

君は大地に耳を澄まし 蟻の黒い足音を探したんだろうな

ピエロのような仮面を剥いで

太陽に忘れられた丘に立ち

月の光を浴びて 深く息を吸う

皿の割れる音も 怒鳴り声もない世界

温もりがなくたって 生きてはゆけるさ

だけど僕ら生きてるだけじゃ足りなくて

芽吹く大地や 分厚い幹や 消え去る虹や 過ぎ去る日々や

夜空のスピカ 四季の不思議が

教えてくれた 真実を探し続ける僕らに

どこまで旅をしても 命の始まりは

生きて愛されたいと泣いた 一人の赤子

ここではないどこかを 目指す理由とは

心ではないどこかに 答えはないと知るため

Bedekt met tegenslagen, bedekt met trends, doen alsof ze gelukkig zijn en zingen

Vertelde me om roekelozer en stiller tegen de wind in te rennen

Een blik op de manier waarop je kwam, sorry voor het gebrek aan ruimte

"Er zijn bergen, valleien en kliffen" Het stof stapelt zich op

Stoppen aan de rand van de stad op een eindeloze reis

Als ik zachtjes mijn vermoeide benen weggooi en ga liggen,

herhaalde lichte slaap

Datzelfde profiel keer op keer

Diezelfde woorden keer op keer...

"Ben ik de enige die zich verdrietig voelt alleen al door te leven?"

Sigarettenrook golft door de lucht en verdwijnt in de leegte

Ik weet zeker dat het nog steeds een machteloze jonge dag is

Nu heb je het verdriet gezien dat je niet wilt zien

Ik breng mijn tijd door met het tegenhouden van tranen die ik niet kan tegenhouden

Voor zover ik kan leven door alleen maar de waarheid te vertellen

We zijn niet sterk, we hoeven niet sterk te zijn

Mooi zo?

Mijn oogleden optillend, is de wereld lente, duwend door de kersenkleurige wind

Op weg naar ver weg, ik vraag me af of je in dit veld van koolzaadbloesems was

Terwijl ik zoek naar het witte gefladder van een vogel in deze lucht, weet ik het zeker

Je moet naar de aarde hebben geluisterd naar de zwarte voetstappen van mieren.

Trek het masker af als een clown

Staande op een heuvel vergeten door de zon

Baad in het maanlicht en haal diep adem

Een wereld zonder het geluid van brekende borden of geschreeuw

Je kunt leven zonder warmte

Maar alleen leven is niet genoeg voor ons

De ontluikende aarde, de dikke stam, de verdwijnende regenboog, de voorbijgaande dagen

De spica van de nachtelijke hemel, het wonder van de vier seizoenen

Je leerde ons dat we blijven zoeken naar de waarheid

Het maakt niet uit hoe ver je reist, het begin van het leven

Een baby die huilde dat hij wilde leven en bemind wilde worden

Wat is de reden om ergens anders te mikken dan hier?

Weten dat er geen ander antwoord is dan het hart