Eden -

背を向けあえば 互いは翼になる

けれどもう 僕らには飛び立つ場所などない

誰かが涙を流さずとも 僕らが優しくなれていたら

誰かを悪者にしなくても 僕らはヒーローになれたかな

魔法使いの女の子が 魔法の杖を捨ててでも

握りしめたかった温もりがあるように

僕らが生まれた この世界にきっと背負うものなどない

抱きしめるものばかりなのだから

僕とあなたが 蝶々結びのように

やわらかく 絡み合い いつかほどけたとしても

空というものは 羽ばたくものではなく

見上げるものだと 潔く 諦められたらいいなぁ

手を取り合って 歩いていけたらいいなぁ

大事なものを失ったのか 失ったものが大事なのか

はてなを自分に突きつけても 僕らは素直でいられるかな

魔法使いの男の子は もう魔法などなくても

あの子を笑顔にすると決めたんだってさ

大好きな人が 笑っててくれたら

太陽が鳴り止んでも 次の朝を待てるから 恐くなかった

雨の降る日に 傘を開くようにね

晴れ渡る空の日は 心開いていよう

そして二人で まあるい笑い声を

シャボン玉のように ひとつずつ 浮かべていけたらいいなぁ

幼いころパパとママがいて

僕にもあなたにも帰る場所があった

魔法があってもなくても

お金があってもなくても

愛と呼べるなつかしい匂いがあって

何でもない朝 本当はそこに

大切な何もかもがあったこと 今ならわかる

あなたも?

今 背を向けあえば 互いは翼になる

けれどもう 僕らには飛び立つ場所などない

あなたに出会って 長い旅は終わった

もう遠くなんかない ここでただあなたを抱きしめていよう

もっと強く あなたを抱きしめていよう

Als we elkaar de rug toekeren, worden we vleugels

Maar we hebben geen plek om naar toe te vliegen

Als we aardig zouden kunnen zijn, zelfs als iemand niet huilde

Hadden we helden kunnen worden zonder van iemand een slechterik te maken?

Zelfs als een heksenmeisje haar toverstaf weggooit

Zoals de warmte die ik vast wilde houden

In deze wereld waar we zijn geboren, is er zeker niets om te dragen

Omdat het allemaal om knuffelen gaat

Als een buiging tussen jou en mij

Zacht verstrengeld, zelfs als het op een dag ontrafelt

De lucht is niet iets dat met zijn vleugels klappert

Het zou leuk zijn als ik gracieus kon opgeven als iets waar ik naar opkijk

Ik wou dat we elkaars hand konden vasthouden en lopen

Bent u iets belangrijks verloren of is wat u bent kwijtgeraakt belangrijk?

Kunnen we nog steeds eerlijk zijn, zelfs als we onszelf met haat confronteren?

Zelfs als de heksenjongen geen magie meer heeft

Je hebt besloten om dat meisje aan het lachen te maken

Als de persoon van wie ik hou lacht

Zelfs als de zon ophoudt met rinkelen, kan ik wachten tot de volgende ochtend, dus ik was niet bang

Zoals het openen van een paraplu op een regenachtige dag

Laten we ons hart openen op zonnige dagen

En wij tweeën hebben een ronde lach

Ik wou dat ik ze een voor een kon laten drijven als zeepbellen

Toen ik jong was, had ik een vader en een moeder

Zowel jij als ik hadden een plek om naar terug te keren

Met of zonder magie

met of zonder geld

Er is een nostalgische geur die liefde kan worden genoemd

In de ochtend is er echt niets

Ik weet nu dat alles belangrijk is gebeurd

jij ook?

Als we elkaar nu de rug toekeren, worden we vleugels

Maar we hebben geen plek om naar toe te vliegen

Ik heb je ontmoet, de lange reis is voorbij

Het is niet ver meer, laten we je hier houden

Ik hou je steviger vast