Isolationist -

I’ve sealed myself here in a labyrinth of stacked boxes and unnamed octavo

Which ones do I discard?

Which ones do I burn?

The only way to know is to study everything

What is of use to me?

What can I dispose of?

I’ve got plenty of time, locked in this delicate box of

skin

Better start organizing

Take what you need and bury it

What you want can be burned

Incinerated

With clear perception, move on

Exiled

Cast unto the darkened shore

Reclaimed by lust and hope for something time can never take

A mind of gems guarded by worms

Pull them out

Gripping tentacles latch onto your intent

Never giving remorse for where you went

«We are the searing pain

We are the weight

We are the creatures driving your hate

We eat your pride

Consume your flesh

Lay eggs of sorrow

Your brain they will stretch

Dislodged

Torn from within

Removed

Excavated

Seeping

No more pressure

Relief

Time to move on

Behold

A hidden master

Revealed in a ghastly manner

As I traverse my psyche I am reminded why I don’t reside here

Terror walls and Ghastly butlers of old

I must escape and reform my animus

As I seek my solution I am disconnected

I’ve locked myself here

In a maze of mind terrors and unseen corridors

Where do I turn now

When will I die

Blackened flesh

Seared by light unknown

Blistering scalp void of crown

Cleansed in solar showers only to scurry back to the darkness

I feel strong here

My withered flesh doesn’t effect my god brain

This vessel only holds me back

Tear it off

Abandon this flesh and ascend

Ik heb mezelf hier opgesloten in een labyrint van gestapelde dozen en naamloze octavo

Welke gooi ik weg?

Welke moet ik branden?

De enige manier om dat te weten, is door alles te bestuderen

Waar heb ik baat bij?

Wat kan ik weggooien?

Ik heb genoeg tijd, opgesloten in deze delicate doos met

huid

Beter beginnen met organiseren

Neem wat je nodig hebt en begraaf het

Wat je wilt, kan worden verbrand

Verbrand

Ga met een duidelijke waarneming verder

verbannen

Werp naar de donkere kust

Teruggewonnen door lust en hoop op iets dat de tijd nooit kan duren

Een geest van edelstenen bewaakt door wormen

Trek ze eruit

Grijpende tentakels grijpen je intentie vast

Nooit berouw tonen voor waar je naartoe ging

«Wij zijn de brandende pijn

Wij zijn het gewicht

Wij zijn de wezens die je haat aandrijven

We eten je trots op

Consumeer je vlees

Leg eieren van verdriet

Je hersenen zullen ze uitrekken

losgemaakt

Van binnenuit verscheurd

VERWIJDERD

opgegraven

Sijpelen

Geen druk meer

Verlichting

Tijd om verder te gaan

Zie

Een verborgen meester

Op een gruwelijke manier onthuld

Terwijl ik mijn psyche doorkruis, word ik eraan herinnerd waarom ik hier niet woon

Terreurmuren en gruwelijke butlers van weleer

Ik moet ontsnappen en mijn animus hervormen

Terwijl ik mijn oplossing zoek, ben ik losgekoppeld

Ik heb mezelf hier opgesloten

In een doolhof van geestesverschrikkingen en ongeziene gangen

Waar moet ik nu heen

Wanneer ga ik dood

Zwartgeblakerd vlees

Geschroeid door licht onbekend

Blaarvorming op de hoofdhuid zonder kroon

Gereinigd in zonnedouches alleen om terug te rennen naar de duisternis

Ik voel me hier sterk

Mijn verdorde vlees heeft geen invloed op mijn goddelijke brein

Dit vat houdt me alleen maar tegen

Scheur het af

Verlaat dit vlees en stijg op