Darkness - Apollyon

I had a dream, which was not all a dream

The bright sun was extinguish’d and the stars

Did wander darkling in the eternal space

Rayless, and pathless, and the icy earth

Swung blind and blackening in the moonless air;

Morn came, and went — and came, and brought no day

And men forget their passions in dread

Of this their desolation;

The world was void

The populous and the powerful was a lump

Seasonless, herbless, treeless, manless, lifeless

A lump of death — a chaos of hard clay

The rivers lakes, and ocean, all stood still

And nothing stirred within their silent depths;

The waves were dead;

the tides were in their grave

The moon, their mistress, had expired before;

The winds were wither’d in the stagnant air

And the clouds perish’d;

darkness had no need

Of aid from them — she was the universe

Ik had een droom, die niet allemaal een droom was

De felle zon was gedoofd en de sterren

Dwaalde donker rond in de eeuwige ruimte

Rayless, en pathless, en de ijzige aarde

Zwaaide blind en zwart wordend in de maanloze lucht;

Morn kwam en ging - en kwam en bracht geen dag

En mannen vergeten hun passies in angst

hiervan hun verlatenheid;

De wereld was leeg

De dichtbevolkte en de machtige was een klomp

Seizoenloos, kruidloos, boomloos, manloos, levenloos

Een klomp dood - een chaos van harde klei

De rivieren, meren en de oceaan stonden allemaal stil

En niets bewoog in hun stille diepten;

De golven waren dood;

de getijden waren in hun graf

De maan, hun minnares, was eerder verlopen;

De wind was verdord in de stilstaande lucht

En de wolken vergaan;

duisternis had geen behoefte

Van hulp van hen - zij was het universum