Invisibili -

Respiro ancora

Lo sguardo è sempre più lucido

Sconfitto e livido

Sotto un cielo ruvido

Cambiare destino

E dare un senso alle lacrime

Come rinascere

E poi non è importante se

Nessuno parlerà

Nessuno parlerà

Noi invisibili inutili

Ma noi come angeli ci salveremo poi

Qui non ci sono eroi

Siamo soltanto noi

Per noi

Viviamo di stenti

In un mondo di distratti

Vediamo fuori il fuoco

Bianco e nero come i gatti

Ascoltiamo quello che vogliamo

Non sappiamo chi siamo

Pupazzi schiacciati dai palazzi

Perché tutto è più grande di noi

Parti alla grande con dei serbatoi

Se hai delle chance giocatele al meglio che puoi

Prendo l’energia e me ne vado

A scomparire nel vuoto più vuoto del buio

Svuoto la testa e l’oblio

Campo in assenza di scopo …

Scrivo per gli artisti e fratelli aboliti

La strada ci ha uniti sfatando i suoi miti

Verso il visibile

Vivo l’assenza dei miei obiettivi

Noi invisibili inutili

Ma noi come angeli ci salveremo poi

Qui non ci sono eroi

Siamo soltanto noi

Tu grida quanto vuoi

Ora e per sempre noi

Per noi

Non ci vedranno mai

Non ci vedranno ma se vuoi

Noi siamo qui e ricorda quel che sei

Grida al mondo siamo noi

Siamo noi … noi

Noi invisibili inutili

Ma noi come angeli ci salveremo poi

Qui non ci sono eroi

Siamo soltanto noi

E tu grida più forte

E tu grida più forte

Invisibili

Ik adem nog

De blik wordt steeds helderder

Verslagen en woedend

Onder een ruige lucht

Verander het lot

En begrijp tranen

Hoe herboren te worden

En dan is het niet belangrijk of

Niemand zal praten

Niemand zal praten

We onzichtbaar nutteloos

Maar wij als engelen zullen later worden gered

Er zijn hier geen helden

Wij zijn het gewoon

Voor ons

We leven in moeilijkheden

In een wereld van afgeleide mensen

We zien het vuur buiten

Zwart en wit als katten

We luisteren naar wat we willen

We weten niet wie we zijn

Marionetten verpletterd door gebouwen

Omdat alles groter is dan wij

Begin goed met tanks

Als je kansen hebt, speel ze dan zo goed mogelijk

Ik neem de energie en ik vertrek

Om te verdwijnen in de leegste leegte van het donker

Ik maak mijn hoofd leeg en vergeet het

Veld zonder doel...

Ik schrijf voor kunstenaars en afgeschafte broeders

De weg heeft ons verenigd door zijn mythen te ontkrachten

Naar het zichtbare

Ik ervaar de afwezigheid van mijn doelen

We onzichtbaar nutteloos

Maar wij als engelen zullen later worden gered

Er zijn hier geen helden

Wij zijn het gewoon

Je schreeuwt zoveel als je wilt

Nu en voor altijd wij

Voor ons

Ze zullen ons nooit zien

Ze zullen ons niet zien, maar als je wilt

We zijn hier en onthouden wie je bent

Schreeuw naar de wereld, wij zijn het

Wij zijn het... wij

We onzichtbaar nutteloos

Maar wij als engelen zullen later worden gered

Er zijn hier geen helden

Wij zijn het gewoon

En je schreeuwt harder

En je schreeuwt harder

Onzichtbaar