Benedict Canyon - AOR

I used to read Emerson

With my head upon you knees

In the park of the mansion

We were young, careless and free

It’s a time we won’t live again

Now I feel this familiar pain

I close my eyes and I’m back there

Holdin' you, letting the world stare

Take me back to Benedict Canyon

Take me back to the place I belong

Take me back to Benedict Canyon

When my faith in beauty was so strong

You used to read me John Keats

And everything was possible

But when you left in a heartbeat

I was inconsolable

I will cherish these memories

Making love under the palm trees

The air was warm, we were in sweat

The dream lasted with no regrets

Take me back to Benedict Canyon

Take me back to the place I belong

Take me back to Benedict Canyon

Where I used to kiss you all day long

If I could only turn back

The hands of time

I’d relive forever

The days that you were mine

Ik las Emerson

Met mijn hoofd op je knieën

In het park van het landhuis

We waren jong, zorgeloos en vrij

Het is een tijd dat we niet meer zullen leven

Nu voel ik deze bekende pijn

Ik sluit mijn ogen en ik ben daar weer

Hou je vast, laat de wereld staren

Breng me terug naar Benedict Canyon

Breng me terug naar de plaats waar ik thuishoor

Breng me terug naar Benedict Canyon

Toen mijn geloof in schoonheid zo sterk was

Je las me altijd John Keats voor

En alles was mogelijk

Maar toen je in een oogwenk wegging

Ik was ontroostbaar

Ik zal deze herinneringen koesteren

Vrijen onder de palmbomen

De lucht was warm, we waren in het zweet

De droom duurde zonder spijt

Breng me terug naar Benedict Canyon

Breng me terug naar de plaats waar ik thuishoor

Breng me terug naar Benedict Canyon

Waar ik je de hele dag kuste

Als ik maar terug kon keren

De handen van de tijd

Ik zou voor altijd herbeleven

De dagen dat je van mij was