This Final Resting Place - Anubis

I hope this is not my final day

I hope this is not where I will stay

My joy has been taken I’m living life alone

With no one else to talk to I’m scared of the unknown

My concience is blistering they fill me with my guilt

I question all they tell me as I cough beneath this quilt

I worry about the future as the sand drips away

I wake and start to wonder if I’ll see another day

My body is burning, I can’t bring it down

Dirty rags and blankets caress my fevered brow

I could be wrong

I could be right

We’ll never know

Until that night

I live my whole life in your grace

I believed it’s your love I craved

I wait forsaken for your embrace

I’m all alone here, this final resting place

What do I suffer for?

Why do I care?

Why do I look and see only despair?

The footsteps are coming like thunder in my ears

The looks I’ve been given create dark atmospheres

I try to understand their meaning of life

I try to be brave with the words they recite

The black corner shadow it looms over me

Taking my hand and he says I’ll be free

Silence surrounds me I drift off to sleep

I lay my body down and pray my soul to keep

My heart aches

My body wastes

To nothingness

I say goodbye

I live my whole life in your grace

I believed it’s your love I craved

I wait forsaken for your embrace

I’m alone here, my final resting place

My wounds will weep

My soul asleep

The darkest night

My soul alight

Came too late

I’m left to wait

The Earth will shake

So soon it breaks

Fire and Lies

My Mother’s Eyes

Ten Thousand Tears

Two Hundred Years

Ik hoop dat dit niet mijn laatste dag is

Ik hoop dat ik hier niet zal verblijven

Mijn vreugde is weggenomen. Ik leef alleen door het leven

Met niemand anders om mee te praten ben ik bang voor het onbekende

Mijn geweten is blakend, ze vullen me met mijn schuld

Ik betwijfel alles wat ze me vertellen terwijl ik hoest onder deze quilt

Ik maak me zorgen over de toekomst terwijl het zand weg druipt

Ik word wakker en begin me af te vragen of ik nog een dag zal zien

Mijn lichaam brandt, ik kan het niet naar beneden brengen

Vuile vodden en dekens strelen mijn koortsige voorhoofd

Ik kan het mis hebben

Ik zou gelijk kunnen hebben

We zullen het nooit weten

Tot die nacht

Ik leef mijn hele leven in uw genade

Ik geloofde dat het jouw liefde was waar ik naar verlangde

Ik wacht verlaten op je omhelzing

Ik ben hier helemaal alleen, deze laatste rustplaats

Waar heb ik last van?

Waarom kan het me schelen?

Waarom kijk en zie ik alleen maar wanhoop?

De voetstappen komen als de donder in mijn oren

De looks die ik heb gekregen zorgen voor donkere sferen

Ik probeer hun zin van het leven te begrijpen

Ik probeer moedig te zijn met de woorden die ze reciteren

De zwarte hoekschaduw die hij over me heen doemt

Hij pakt mijn hand en hij zegt dat ik vrij zal zijn

Stilte omringt me, ik val in slaap

Ik leg mijn lichaam neer en bid mijn ziel om te houden

Mijn hart doet pijn

Mijn lichaam afvalt

Naar het niets

Ik zeg dag

Ik leef mijn hele leven in uw genade

Ik geloofde dat het jouw liefde was waar ik naar verlangde

Ik wacht verlaten op je omhelzing

Ik ben hier alleen, mijn laatste rustplaats

Mijn wonden zullen wenen

Mijn ziel in slaap

De donkerste nacht

Mijn ziel in brand

kwam te laat

Ik moet wachten

De aarde zal schudden

Dus het breekt snel

Vuur en leugens

Mijn moeders ogen

Tienduizend tranen

Tweehonderd jaar