Vent to Perversion -

flesh stinking masses come into the holy place

dead bodies wanna devour the servants of god.

the church starts bloodpainting

the priest is afraid to die, he prays for him salvation.

he wants his salvation: where his faith in god?

an huge crucifix turns in his new arm,

self-defence becomes pleasure.

the pries, gone berserk,

starts tearing to pieces zombies haeds, piercing them,

making them squirtout blood.

they come one after the other.

he administers them holy communion

destroying their rotten bodies.

he’s now covered with gore.

he comes and gives vent to his perversion.

the servant of god, surrounded, falls.

his throat’s bitten, his body’s eviscerated;

he wakes up smiling, a new life startsnow for him:

with one hand he bears his guts,

with the other he’s already looking for

living fresh flesh.

naar vlees stinkende massa's komen de heilige plaats binnen

lijken willen de dienaren van god verslinden.

de kerk begint met bloedverven

de priester is bang om te sterven, hij bidt voor hem redding.

hij wil zijn redding: waar is zijn geloof in god?

een enorm kruisbeeld draait in zijn nieuwe arm,

zelfverdediging wordt plezier.

de priesters, gek geworden,

begint zombies aan stukken te scheuren, ze te doorboren,

waardoor ze bloed spuiten.

ze komen de een na de ander.

hij bedient hun de heilige communie

hun rotte lichamen vernietigen.

hij is nu bedekt met bloed.

hij komt en geeft lucht aan zijn perversie.

de dienaar van god, omringd, valt.

zijn keel is gebeten, zijn lichaam is ontdaan;

hij wordt lachend wakker, een nieuw leven begint nu voor hem:

met één hand draagt ​​hij zijn lef,

met de ander zoekt hij al

levend vers vlees.