Луна - АнтипА

Ты — часть моей Луны, обратной стороны.

Отбрасывая тени, застыли параллели.

Какими были мы — напоминают сны.

Любовь меняет пленных на две чужих Вселенных.

Припев:

Пойми меня, хоть это и не просто, мы — маленькие звезды!

Ты — часть моей Луны, обратной стороны.

Прости меня меня, мой ангел, но мы запутались.

Отныне удаляю с памяти размытые маршруты.

Не гадай на старых картах, они не скажут

Где вся правда, а где смазанные кадры.

Агония наших чувств и наших пережитых будней.

Я психанутый, но в дверях лишь ты, обутая.

Такое утро у нас…

Лучше бы твои будильники не разбудили нас!

Река-любовь прерывает свое бурное течение;

Мы отрекаемся и вот уже мы на мели.

Рано ли, поздно ли, надо ли…

Розы, шипы, грезы в тиши, стоп!

Припев:

Пойми меня, хоть это и не просто, мы — маленькие звезды!

Ты — часть моей Луны, обратной стороны.

Другого сорта встречи —

Холодный ветер, озноб, гаснут свечи…

И мы, как вспышка в космосе или просто ток —

Непеременный, фатальный, сбивающий с ног.

Не встречаются две параллели,

Мы — остывшие, два монолита.

Просто временно рядом летели;

И потом, — разошлись на орбиты.

Повторяя бессмысленно циклы,

Улетает и снова вернется —

Мне останется только взорваться,

Чтобы быть твоим Солнцем!

Припев:

Пойми меня, хоть это и не просто, мы — маленькие звезды!

Ты — часть моей Луны, обратной стороны.

Пойми меня, хоть это и не просто, мы — маленькие звезды!

Ты — часть моей Луны, обратной стороны.

Je maakt deel uit van mijn maan, de andere kant.

Schaduwen werpen, bevroren parallellen.

Wat we waren - doet denken aan dromen.

Liefde verandert gevangenen in twee buitenaardse universums.

Refrein:

Begrijp me, ook al is het niet gemakkelijk, we zijn kleine sterren!

Je maakt deel uit van mijn maan, de andere kant.

Vergeef me, mijn engel, maar we zijn in de war.

Vanaf nu wis ik wazige routes uit mijn geheugen.

Raad niet op oude kaarten, ze vertellen het niet

Waar is de hele waarheid, en waar zijn de wazige foto's.

De kwelling van onze gevoelens en ons dagelijks leven.

Ik ben gek, maar alleen jij staat aan de deur, geschoeid.

We hebben zo'n ochtend...

Het zou beter zijn als uw wekkers ons niet wakker zouden maken!

De rivier van liefde onderbreekt zijn turbulente loop;

We verzaken en nu zijn we aan de grond.

Is het te vroeg, te laat, is het nodig...

Rozen, doornen, dromen in stilte, stop!

Refrein:

Begrijp me, ook al is het niet gemakkelijk, we zijn kleine sterren!

Je maakt deel uit van mijn maan, de andere kant.

Een ander soort ontmoeting -

Koude wind, koude rillingen, kaarsen gaan uit ...

En we zijn als een flits in de ruimte of gewoon een stroming -

Onveranderlijk, fataal, neerslaan.

Twee parallellen ontmoeten elkaar niet,

We zijn koud, twee monolieten.

Even tijdelijk in de buurt gevlogen;

En toen verspreidden ze zich in banen.

Zinloze cycli herhalen

Vliegt weg en komt weer terug -

Ik moet gewoon ontploffen

Om jouw zon te zijn!

Refrein:

Begrijp me, ook al is het niet gemakkelijk, we zijn kleine sterren!

Je maakt deel uit van mijn maan, de andere kant.

Begrijp me, ook al is het niet gemakkelijk, we zijn kleine sterren!

Je maakt deel uit van mijn maan, de andere kant.